Yeni Gine'nin Endonezya'ya ait kesimindeki ücra ormanlarda geçmişe dair canlı bir tanıklık beklenmedik biçimde ortaya çıktı: bilim insanlarının yaklaşık altı bin yıl önce soyu tükenmişler arasına çoktan yazdığı küçük bir keseli planör. Yerel bir plantasyon işçisinin daha 2015 yılında çektiği fotoğraflar şaşırtıcı bir sonuca yol açtı — hayvan yalnızca hayatta kalmakla kalmamış, bilim için tamamen yeni bir cinse aitmiş.
Söz konusu olan, daha önce yalnızca fosil kalıntılarından Petauroides ayamaruensis adıyla bilinen bir canlı. Bu kemikler Batı Papua ile Papua — Yeni Gine'de bulunmuş ve 7500 ila 6000 yıl öncesine tarihlenmişti. Yakın zamana kadar popülasyonun erken Holosen'in iklim ve peyzaj değişimleriyle birlikte yok olduğu sanılıyordu. Fotoğrafların diş biçimi ve iskelet yapısıyla karşılaştırılması tam bir örtüşme gösterdi, ancak aynı zamanda Avustralya ve Yeni Gine'nin bilinen tüm modern keseli planörlerinden temel farklılıklar ortaya çıktı.
Bilim insanları hayvanı ayrı bir cins olan Tous altında sınıflandırdı — ad, «tous wansai»yi diğer küçük planörlerden çoktandır ayırt eden yerli halkın dilinden alındı. Tous ayamaruensis'in küçük, çıplak kulakları, neredeyse bir el gibi dallara tutunabilen kavrayıcı bir kuyruğu var ve boyutları Petauroides cinsinden Avustralyalı akrabalarından daha küçük. Bu, Yeni Gine'nin 1937 yılından bu yana tanımlanan ilk yeni keseli cinsi.
Keşif, modern fotoğrafların, 1992 yılına ait nadir bir müze örneğinin ve en önemlisi yerli toplulukların bilgisinin bir araya gelmesiyle mümkün oldu. Yerel halk yalnızca hayvanın kimliğinin belirlenmesine yardımcı olmakla kalmadı, yaşam biçimini de anlattı: eşleşme bağları, yüksek ağaçların kovuklarındaki yuvalar ve görünüşe göre yılda yalnızca bir yavru. Bu özellikler popülasyonu her türlü çevre değişimine karşı kırılgan kılıyor.
Bilim insanları, nadir hayvanı kaçak avcılardan korumak için buluntu yerini bilinçli olarak açıklamıyor. Çendravasih (Kuşbaşı) Yarımadası'nın ormanları hâlihazırda kesim ve tarım alanlarının genişlemesi baskısı altında. Tous ayamaruensis'in korunması artık bilimsel ilginin geleneksel bilgiye saygıyla ve habitatların sıkı korunmasıyla birleştirilip birleştirilemeyeceğine bağlı.
Bu tür «Lazarus taksonları», ilk bakışta iyi incelenmiş görünen bölgelerin bile, hayatta kalmaları bugünkü kararlarımıza bağlı olan kadim yaşam soylarını barındırabileceğini hatırlatıyor.
