Plantacje kakao na Wybrzeżu Kości Słoniowej zwykle przedstawia się jako obszary całkowitego wyrębu, gdzie monokultura wypiera wszystko, co żywe. Jednak niedawne badanie wykazało: na tych ziemiach rośnie już co najmniej 1,05 miliarda młodych dzikich drzew 272 gatunków.
Kraj utracił ogromne połacie lasów — z 16 milionów hektarów na początku XX wieku do mniej niż trzech milionów dziś. Główną przyczyną jest ekspansja rolnictwa. Tradycyjne programy odnowy opierają się na szkółkach i sadzeniu sadzonek. Nowe dane proponują inne podejście: wykorzystać to, co już kiełkuje samo.
Naukowcy z CIRAD i Uniwersytetu Félixa Houphouët-Boigny’ego zbadali 145 plantacji w 15 okręgach na południu kraju. Na 725 powierzchniach próbnych policzyli wszystkie młode drzewa o średnicy mniejszej niż 10 centymetrów, w tym drobne siewki. Okazało się, że tam, gdzie rolnicy pozostawiają dorosłe drzewa, naturalne odnowienie przebiega wyraźnie aktywniej i różnorodniej.
Szacunek 1,05 miliarda drzew na całej powierzchni kakao — 3,7 miliona hektarów — został przyjęty z zapasem. Rzeczywista liczba może okazać się wyższa. Drzewa te pojawiają się z nasion przyniesionych przez wiatr i zwierzęta i stanowią gotowy zasób do odtworzenia pokrywy leśnej bez dodatkowych kosztów sadzenia.
Wyniki są zgodne z krajową strategią PPREF i SPREF, której celem jest doprowadzenie lesistości kraju do 20 procent. Wspieranie naturalnego odnowienia — zachowanie dorosłych drzew i ochrona młodych siewek — staje się ekonomicznym uzupełnieniem tradycyjnych metod. W młodych i silnie uproszczonych nasadzeniach sadzenie jest jednak nadal potrzebne, ale w dojrzałych systemach agroleśnych priorytet przesuwa się w stronę wspierania tego, co już rośnie.
Badanie opublikowano w Restoration Ecology i zrealizowano w ramach projektu Cocoa4Future. Pokazuje ono, że krajobrazy rolnicze kakao nie muszą stawać się „ekologicznymi ślepymi uliczkami”.
Zachowując dorosłe drzewa na plantacjach, rolnicy jednocześnie wspierają przyszły las i własne plony.
