Eind augustus vroeg NASA aan aannemers een kernreactor voor te bereiden die een ruimtereis kan doorstaan en zonder onderhoud kan werken in de omgeving van de zuidpool van de maan. Het agentschap hoopt hem tegen december 2030 te lanceren.
De reden voor de haast zijn de plannen van Rusland en China. Moskou is van plan een maanreactor in bedrijf te nemen tegen 2036 in het kader van een partnerschap met Peking. Het Russische project met de naam Selena moet energie leveren aan de stations die door China worden geleid.
Zonnepanelen kunnen de tweeweekse maannachten en de scherpe temperatuurschommelingen van plus 130 tot min 334 graden Fahrenheit niet aan. Een kernbron belooft stabiele werking onder zulke omstandigheden.
De Russische reactor Selena is berekend op een vermogen tot 10 kilowatt en zal tien jaar lang autonoom kunnen werken. Hij is deels gebaseerd op technologieën die eerder voor arctische omstandigheden zijn ontwikkeld.
De Amerikaanse Lunar Reactor 1 zal volgens de plannen 20 kilowatt leveren — ongeveer evenveel als 16 Amerikaanse huishoudens verbruiken — en vijf jaar zonder ingrijpen werken. NASA versnelt het schema uit vrees dat de Russisch-Chinese reactor de facto een verboden zone op de maan zal creëren.
De race gaat om de toekomst van ruimteonderzoek. De VS en China streven ernaar als eersten een permanente basis te vestigen, grondstoffen zoals bevroren water te winnen en missies dieper het zonnestelsel in te sturen. Controle over maanactiva speelt hierbij een sleutelrol.
Als eerste stap is NASA van plan kernenergie te gebruiken om een ruimtevaartuig al in december 2028 naar Mars te versnellen. Maar zal een van de deelnemers aan de race als eerste zijn aanwezigheid op de zuidpool kunnen verankeren?
Internationale overeenkomsten verbieden het plaatsen van kernwapens in de ruimte, maar het gebruik van kernenergiebronnen is toegestaan mits de veiligheidsnormen worden nageleefd. De projecten van beide partijen bevinden zich nog in de fase van voorbereiding en het aantrekken van aannemers.
