De geografie van extreme rijkdom verschuift in een rap tempo. Traditionele financiële hoofdsteden in het Westen verliezen terrein aan jonge, opkomende economieën die volop in ontwikkeling zijn. Nieuwe analytische voorspellingen tekenen de wereldwijde investeringskaart opnieuw en brengen daarbij verrassende koplopers aan het licht.
Volgens het recente Wealth Report van Knight Frank zal Saoedi-Arabië tegen 2031 de absolute wereldleider zijn wat betreft de groei van het aantal miljardairs. Er wordt een explosieve stijging van maar liefst 183% voorspeld. Dit fenomeen is direct gekoppeld aan de grootschalige overheidsstrategie Vision 2030. Binnen dit programma worden de enorme inkomsten uit grondstoffen doelgericht geïnvesteerd in sectoren die nieuw zijn voor de regio: logistiek, omvangrijke infrastructuurprojecten en internationaal toerisme. Lokaal privékapitaal reageert onmiddellijk op deze injecties, wat leidt tot het ontstaan van aanzienlijke nieuwe vermogens.
Oost-Europa laat eveneens opmerkelijke resultaten zien. Polen bezet de tweede plaats in de wereldwijde prognose met een verwachte groei van het aantal miljardairs van 123%. Waar komt deze enorme sprong vandaan? De Poolse economie profiteert optimaal van 'nearshoring' – het verplaatsen van productiecapaciteit dichter naar de belangrijkste afzetmarkten. Dankzij een sterke industriële basis, diepe integratie in de Europese toeleveringsketens en een bloeiende sector voor technologische outsourcing kan het Poolse bedrijfsleven succesvol opschalen op de wereldmarkt. Privékapitaal dat voorheen naar het Westen vloeide, circuleert nu vaker binnen de eigen regio.
Natuurlijk zullen de Verenigde Staten en China in absolute cijfers hun onbetwiste dominantie aan de top van de rijkdomspiramide behouden. De trend is echter duidelijk: er vindt een grootschalige herverdeling van wereldwijde financiële stromen plaats. Latijns-Amerika, Azië en het Midden-Oosten vormen nieuwe zwaartepunten voor kapitaal. Voor de wereldmarkt is dit een positief signaal. De diversificatie van rijkdom vermindert de afhankelijkheid van het wereldwijde financiële systeem van de stabiliteit van enkele traditionele spelers. Opkomende markten krijgen een krachtige impuls van binnenuit, wat op de lange termijn leidt tot nieuwe banen, technologische modernisering en een algemene toename van de welvaart in deze regio's.
