Chicago'nun Logan Square bölgesindeki Daisies restoranının sahibi ve şefi Joe Frillman, 2024 yılında Yeşil Yıldız aldığını ilk duyduğunda tepkisi kısa bir «Vay be!» olmuştu. Restoran zaten uzun süredir sürdürülebilirlik ilkeleriyle yaşıyordu; sebze ağırlıklı menüler, Michigan'daki kardeşinin çiftliğinden doğrudan tedarik ve ürünün her parçasının yeniden kullanıldığı ya da fermente edildiği «kökten meyveye» yaklaşımı buna en iyi örnekti.
Michelin’in 2020 yılında hayata geçirdiği Yeşil Yıldız; malzemelerin menşei, mevsimsellik, atık yönetimi ve ekolojik ayak izi gibi kriterleri değerlendiriyordu. Chicago’da bu unvanı sadece Daisies ve Feld restoranları kazanabildi. Frillman için bu sadece bir ödül değil, aynı zamanda önemli bir sinyaldi; şehir dışından gelen konuklar, «bu bizim için önemli» diyerek özellikle burayı tercih ediyordu.
2026 yılının Mayıs ayında Michelin, Yeşil Yıldız uygulamasını sessizce sonlandırdığını duyurdu. Bunun yerine, gastronomi dünyasındaki yenilikçileri konu alan «Mindful Voices» adlı bir içerik serisi başlatıldı. Frillman bu gelişmeyi, diğer yıldız sahiplerinin hayal kırıklıklarını paylaştığı Instagram üzerinden öğrendi. «Elbette bu bir hayal kırıklığı,» diyen şefin de belirttiği gibi, yıllardır sürdürülebilir tedarik zincirleri kuran restoranlar artık görünür bir simgeden mahrum kaldı.
Feld restoranından Jake Potashnick de Yeşil Yıldız’a layık görülen isimlerden biriydi. Tamamen yerel ürünlere dayanan hiper-mevsimsel bir menü sunan restoran, 2025 yılında normal bir Michelin yıldızı da kazanmıştı. Potashnick, sürdürülebilirlik denetiminin küresel ölçekte zor bir süreç olduğunu kabul etse de, programın aniden iptal edilmesini şaşırtıcı buluyor. «Bu ödülü alan son grupta yer almak bir onurdu,» diyen şef, bu değişikliğin çalışma disiplinlerini etkilemeyeceğini vurguluyor.
Prairie Grass Cafe’nin şefi ve Green City Market’in kurucularından Sarah Stegner, onlarca yıldır yerel ürün kullanımını teşvik ediyor. Stegner'a göre Yeşil Yıldız, bir yemeğin masaya gelene kadar çiftçilerin neler yaşadığını anlatmak için önemli bir platform sunuyordu. Artık bu aracın ortadan kalkmasıyla birlikte, yerini neyin dolduracağı sorusu halen belirsizliğini koruyor.
Bu kararın arkasında siyasi baskıların olduğuna dair söylentiler de dolaşıyor; Trump yönetiminin iklim programlarını ve yerel tedarik zinciri hibelerini kestiği biliniyor. Michelin ise bu konuda resmi bir açıklama yapmadı. Chicago’lu şefler için bu durum günlük rutinlerini değiştirmiyor; yine «mükemmel olmayan» sebzeleri alıyor, fazlalıkları fermente ediyor ve çiftçilerle olan bağlarını koruyorlar. Ancak, artık bu çabaların görünür bir nişanesi bulunmuyor.
Daisies veya Feld’i, menülerin tamamen yerel çiftlik ürünlerine dayandığı mevsimlerde ziyaret etmek gerek; ancak o zaman «kökten meyveye» yaklaşımının nasıl işlediği ve sürdürülebilirliğin burada bir slogan değil, bir yaşam tarzı olduğu gerçekten anlaşılabilir. Bir çiftçi veya şefle yapılacak kısa bir sohbet, bu tür restoranların neden başka bir iklimde veya farklı tedarikçilerle aynen kopyalanamayacağını gözler önüne seriyor.
