Antarktika'da beyaz kar, penguen kolonilerinin yakınında birdenbire yeşillenmeye başlıyor ve gözle görülür biçimde daha hızlı eriyor. Yeni bir araştırma, kuş gübresi ile Antarktika Yarımadası'ndaki kar örtüsünün yok olma hızı arasındaki beklenmedik bağlantıyı ortaya koyuyor.
Boulder'daki Colorado Üniversitesi'nden bilim insanları, batı kıyısındaki dokuz bölgeden alınan 111 kar örneğini inceledi. Yakınlarında penguenlerin yuva yaptığı yerlerde, yeşil kardaki fosfat konsantrasyonu kırmızı veya temiz kardakinden on kat daha yüksek çıktı. Kuşların guanosu, mikroskobik alglerin ihtiyaç duyduğu besin maddelerini sağlayan doğal bir gübre işlevi görüyor.
Algler yeterli fosfat aldığında hızla çoğalıyor ve hücrelerini klorofille dolduruyor. Yeşil kar, beyaz kara kıyasla güneş enerjisinin yaklaşık yüzde 40 daha fazlasını emiyor, kırmızı kar ise yüzde 20 daha fazlasını. Ek ısı erimeyi hızlandırıyor, ısınma da karşılığında alglerin yayılım alanlarını genişletiyor.
Journal of Geophysical Research: Biogeosciences dergisinde yayımlanan araştırma, bu sürecin bir geri besleme döngüsü yarattığını gösteriyor. Penguenler besin maddelerini denizden karaya taşıyarak yüzeyin yerel olarak koyulaşmasını güçlendiriyor. Ancak yazarlar şunu vurguluyor: Kuşlar yalnızca genel iklim ısınmasının yol açtığı etkiyi artırıyor.
İklim modellerinde yabani hayvanların karın albedosu üzerindeki etkisi hâlâ nadiren dikkate alınıyor. Oysa deniz besin zinciri ile kar örtüsünün ekolojisi arasındaki bağlantı, buzsuz alanların genişlemesine ilişkin tahminler için önemli bir eksik halka olabilir.
Bu tür doğal mekanizmaların anlaşılması, Antarktika'nın küresel değişimlerin etkisiyle ne kadar hızlı değiştiğinin daha doğru değerlendirilmesine yardımcı oluyor.
