Türün normal yaşam süresi 90–100 yıla kadar çıkıyor, ancak Jonathan bu eşiği neredeyse ikiye katladı. Kallel Foundation ve Cambridge Üniversitesi'nden araştırmacılar, onun genetik materyalini daha genç akrabalarından alınan örneklerle karşılaştırdı. DNA onarımı, telomer koruması ve hücrelerin «elektrik santralleri» olan mitokondrilerin işleyişiyle bağlantılı 287 benzersiz gen varyantı keşfettiler.
Özellikle dikkat çekici olan, bazı mitokondriyal genlerde Jonathan'ın DNA metilasyonunun beş yaşındaki bir kaplumbağanınki kadar «genç» çıkmasıydı. Görünüşe göre bu, hücrelerin genellikle yaşla birlikte biriken hasarlarla daha etkili baş etmesine yardımcı oluyor. Adanın ünlü sakini için sağlık riski nedeniyle kan alımı yasaklandı, bu yüzden bilim insanları yanak sürüntüsü ve tükürükle yetindi.
Sonuçlar Science Advances dergisinde yayımlandı. İnsanlar için hazır bir reçete sunmuyorlar, ancak doğanın uzun yaşam sorununu genom ve epigenomun ince ayarlarıyla nasıl çözdüğünü gösteriyorlar. Bu tür araştırmalar, farklı türlerdeki ortak yaşlanma mekanizmalarını görmeye ve bazı organizmaların onlarca yıl, hatta yüzyıllar boyunca dayanıklılığını neden koruduğunu anlamaya yardımcı oluyor.
Jonathan'ın yaşamı, doğal sistemlerin kırılganlığını ve gücünü hatırlatıyor: küçücük bir adada bile, insanların koruması altında, kadim kaplumbağa yolculuğuna devam ediyor. Genetik özellikleri yalnızca ilginç bir olgu değil, aynı zamanda nadir türlere ve onların yaşam alanlarına özen göstermenin lehine bir başka kanıt.
Bu tür uzun yaşamlıları incelemek, ekosistemlerin ve tek tek türlerin zamanla nasıl başa çıktığına bir pencere açıyor ve bu kadar şaşırtıcı bir yaşam süresinin mümkün olduğu koşulları koruma sorumluluğumuzu vurguluyor.
