W Pirenejach, gdzie na jednej padlinie mogą zebrać się naraz różne gatunki sępów, bakterie wewnątrz ich organizmów zachowują się zupełnie inaczej, niż można by się spodziewać. Nowe badanie pod kierownictwem Instytutu Ekologii Pirenejskiej CSIC wykazało: u każdego z czterech europejskich gatunków — sępa płowego, sępa białogłowego, ścierwnika i sępa czarnego — kształtuje się własny, niepowtarzalny mikrobiom, nawet gdy ptaki dzielą tę samą padlinę.
Naukowcy przeanalizowali próbki od 155 dzikich ptaków z czterech okolic ciała: twarzy, dzioba, tchawicy i kloaki. Gatunek ptaka wyjaśniał 18 % różnic w składzie mikrobiomu, podczas gdy okolica ciała — jedynie 9 %. Oznacza to, że „kim jesteś” jest ważniejsze niż „gdzie cię badają”. Kania ruda, która nie żywi się wyłącznie padliną, również wykazuje własny, charakterystyczny dla gatunku obraz.
Mikrobiom to nie zwykły zbiór bakterii, lecz cały ekosystem uczestniczący w trawieniu, neutralizacji toksyn i obronie przed patogenami. Wcześniej takie zbiorowiska u padlinożerców prawie nie były badane w warunkach naturalnych. Teraz wiadomo: samo zetknięcie z tymi samymi bakteriami na padlinie nie gwarantuje ich zadomowienia się w organizmie. Każdy gatunek sam decyduje, które drobnoustroje pozostaną żyć.
Odkrycie to jest szczególnie ważne dla Hiszpanii — skupiają się tu największe populacje sępów w Europie. Próbki zbierano od 2017 do 2022 roku głównie w Aragonii, a także w Katalonii i Kraju Basków. U młodych ptaków mikrobiom jest jeszcze uboższy niż u dorosłych: zbiorowisko kształtuje się stopniowo, w miarę przechodzenia na padlinę. Płeć przy tym prawie nie ma wpływu.
Praktyczna wartość badania jest duża. Śledząc zmiany w tych zbiorowiskach bakteryjnych, będzie można wcześniej zauważać problemy ze zdrowiem ptaków i rozumieć, jak wpływają na nie baza pokarmowa, wiek czy środowisko. Ponadto sępy nadal pełnią swoją odwieczną rolę sanitariuszy przyrody, szybko usuwając truchła i tym samym hamując rozprzestrzenianie się groźnych mikroorganizmów.
Kolejny krok to zrozumienie, jakie dokładnie funkcje pełnią te specyficzne dla gatunku bakterie i czy można wykorzystać je jako wskaźniki stanu populacji.
