2026 yılı Eylül ayında İspanya'nın Michelin rehberi, müfettişlerin yıl boyunca keşfettiği yirmi yeni mekânla zenginleşti. Bunlar arasında Barselona'daki Chambacú da var; burada Kolombiyalı şef Santiago Sánchez, Latin Amerika melez mutfağını sunuyor: Kolomb öncesi kültürlerin kökleri, sömürge mirası ve Afrika etkileri tek bir menüde iç içe geçiyor.
Chambacú'da deniz tarağı ceviche özel bir şekilde hazırlanıyor: yumuşakça tuzda bekletiliyor, kırmızı soğanlı «kaplan sütü» köpüğü, kurutulmuş sarı ahi ve kıyılmış çalakita ekleniyor. Yemeğe çıtırlık için tarak mercanı, kadife çiçeği yaprakları ve beyaz sarımsak çiçekleriyle son veriliyor. Restoranın üç mekânı — El Patio, Candela ve Memoria — konuklara bu tat ve hikâye karışımının farklı yüzlerini yaşama imkânı sunuyor.
Torrent'te (Valensiya) Basque Culinary Center mezunu şef David Joaquín yönetimindeki Farigola & Menta, mütevazı bir boquería'dan özgün bir projeye dönüştü. Burada all i pebre emülsiyonu, füme yılan balığı ve alabalık havyarıyla tuzlu Bloody Mary torrija servis ediliyor — tanıdık Akdeniz tatlarının beklenmedik bir ışıkta belirdiği bir yemek.
Formentera'da Ramón Freixa, modern tekniklerin ada ürünleriyle buluştuğu Sol Post'u açtı. «Terres Margantes» tadım menüsünde pilav ve socarrat ile espadenya, çıtır ve zarafet derecesinde kavrulmuş olarak yer alıyor. Pamplona'da Çin'in Zhejiang eyaletinden bir çiftin yönettiği Koku, Japon suşiyi Navarra ürünleriyle on bir tabaklık füzyon menüsünde birleştiriyor.
Aylık güncellemeler, rehberin müfettişlerin keşiflerini yıllık töreni beklemeden kaydetmesini sağlıyor. Yeni mekânlardan hiçbiri henüz yıldız ya da Bib Gourmand almadı — bu kararlar daha sonra açıklanacak. Alicante ilinde eylül ayında yeni bir mekân görülmedi, ancak önceki aylarda bölge listeyi zaten zenginleştirmişti.
Diğerleri arasında, Ventas de Armentia'daki eski bir kasonaya taşınan ve Caliza ile Arcilla menülerini yerel sebzelere, bağlara ve dağlara dayandıran Erre de Roca da var. Tam liste, Ávila'dan İbiza'ya, San Sebastián'dan Salamanca'ya kadar uzanan mekânları kapsayarak İspanyol gastronomisinin çeşitliliğini yansıtıyor.
Bu eklemeler, belirli ellerin ve yerel ürünlerin başka bir yerde yeniden üretilmesi imkânsız tatları şekillendirmeye nasıl devam ettiğini gösteriyor: Formentera'nın deniz havası, Japon tekniğindeki Navarra otları ya da Barselona'nın bir mahallesindeki Kolombiya-Afrika diyaloğu.
