Fillerin insanlarla uzun zamandır bir arada yaşadığı Sri Lanka'da, en saygın yaban hayatı fotoğrafçılarından biri meslektaşlarını, etkileyici bir kare yakalama arzusunun önüne hayvanların refahını koymaya çağırıyor. Yakın zamanda 80 yaşına giren Ravindralal Antonis, onlarca yıl boyunca büyük dişleri olan tek tek erkek filleri gözlemledi ve onlara isimler vererek yüzsüz «nesneleri» tanınabilir kişiliklere dönüştürdü.
Antonis, bir makaraya yalnızca 36 kare sığdığı film döneminde fotoğraf çekmeye başladı. Bu, anı dikkatle seçmeyi, hayvanların davranışlarını incelemeyi ve beklemeyi gerektiriyordu. Bugün dijital makineler binlerce fotoğraf çekmeye olanak tanıyor, ancak ona göre bu çoğu zaman disiplin kaybına yol açıyor: araç kalabalıkları tek bir fili kuşatıyor ve fotoğrafçılar bazen onun evinde olduklarını unutuyor.
Sorun, tanınmış fil Kavantissa'nın ateşli silah yarasından ölmesinin ardından özellikle keskinleşti. Kamuoyu, halka açık çekimlerin kaçak avcıların dikkatini çekebileceği ya da hayvanları rahatsız edebileceği konusunu konuşmaya başladı. Antonis sorunu karmaşık buluyor, ancak kökenini doğaya duyulan saygının yitirilmesinde görüyor.
Daha 1950'li yıllarda bir fili gerçekten anlamak için yıllarca onu izlemek gerektiğini kavradı. İsimler böyle doğdu: Kublay Han, Rudi, Patch, Roland. İnsanlar yalnızca «Yala'daki fil»i değil, belirli bir hayvanın hikâyesini, karakterini, alışkanlıklarını hatırlıyordu. Bu, duygusal bir bağ kurulmasına ve koruma çalışmalarına destek verilmesine yardımcı oluyordu.
Antonis şunu vurguluyor: iyi bir yaban hayatı fotoğrafçısı her şeyden önce hayvanın davranışını inceler, onu kışkırtmaya çalışmaz ve her zaman hayvanın güvenliğini ilk sıraya koyar. Fotoğraf, koruma davasına hizmet etmeli, yalnızca sosyal medya akışlarını doldurmamalıdır.
Bugün, fotoğrafçıların sayısı kat kat artmışken, deneyimli usta genç kuşağı yalnızca tekniklerini geliştirmeye değil, aynı zamanda Sri Lanka'nın doğasının geleceği için sorumluluk üstlenmeye çağırıyor. Filler ulusal mirasın bir parçasıdır ve onların korunması ülkenin refahıyla doğrudan bağlantılıdır.
Bir hayvana isim verip hikâyesini öğrendiğimizde, o artık manzaranın yüzsüz bir parçası olmaktan çıkar ve sorumluluk duymak istediğimiz bir varlığa dönüşür.
