In Sri Lanka, waar olifanten van oudsher naast mensen leven, roept een van de meest gerespecteerde natuurfotografen zijn collega's op het welzijn van dieren boven het verlangen naar een spectaculaire opname te stellen. Ravindralal Antonis, die onlangs 80 jaar werd, heeft decennialang afzonderlijke mannetjesolifanten met grote slagtanden geobserveerd en hun namen gegeven, waardoor gezichtsloze 'objecten' herkenbare persoonlijkheden werden.
Antonis begon al te fotograferen in het tijdperk van de film, toen er op een rolletje slechts 36 opnamen pasten. Dat dwong hem zorgvuldig het juiste moment te kiezen, het gedrag van de dieren te bestuderen en te wachten. Tegenwoordig maken digitale camera's duizenden foto's mogelijk, maar volgens hem leidt dat vaak tot verlies van discipline: menigten auto's omringen één olifant en fotografen vergeten soms dat ze in zijn huis zijn.
De kwestie werd bijzonder urgent na de dood van de bekende olifant Kawantissa door een schotwond. Het publiek begon te praten over het feit dat openbare fotosessies de aandacht van stropers kunnen trekken of de dieren simpelweg kunnen storen. Antonis vindt het probleem complex, maar ziet de kern in het verlies van respect voor de natuur.
Al in de jaren 1950 begreep hij: om een olifant werkelijk te begrijpen, moet je hem jarenlang volgen. Zo ontstonden de namen — Koeblaj-chan, Roedi, Patch, Roland. Mensen onthielden niet zomaar 'een olifant in Yala', maar het verhaal van een concreet dier, zijn karakter, zijn gewoonten. Dat hielp een emotionele band en steun voor de bescherming te vormen.
Antonis benadrukt: een goede natuurfotograaf bestudeert allereerst het gedrag van het dier, probeert het niet uit te lokken en stelt altijd de veiligheid van het dier op de eerste plaats. Fotografie moet de zaak van het behoud dienen, en niet alleen de sociale media vullen.
Nu het aantal fotografen vele malen is gegroeid, roept de veteraan de jongere generatie op niet alleen hun techniek te verbeteren, maar ook verantwoordelijkheid te nemen voor de toekomst van de natuur van Sri Lanka. Olifanten maken deel uit van het nationale erfgoed en hun bescherming is direct verbonden met het welzijn van het land.
Wanneer we een dier een naam geven en zijn verhaal leren kennen, houdt het op een gezichtsloos deel van het landschap te zijn en wordt het een wezen waarvoor je verantwoordelijkheid wilt dragen.
