Batı Bengal'deki Rupnarayan Nehri'nde Ganj yunusları şafak vakti ve alacakaranlıkta belirgin bir etkinlik gösteriyor ve varlıkları en çok gelgit yüksekliğine bağlı. Sualtı akustik kayıt cihazlarıyla yapılan yeni bir araştırma, bu nadir memelilerin davranışlarını öngörülebilir doğal döngülerle nasıl senkronize ettiğini ortaya koyuyor.
Hindistan Yaban Hayatı Enstitüsü'nden bilim insanları bir ay boyunca nehrin gelgit bölgesinde ses kaydı yaptı. Tespit zirveleri sabah 4 ile 6 arasındaki ve akşam 6 ile 8 arasındaki aralıklara denk geldi, gün ortasında ise etkinlik belirgin şekilde düştü. Su seviyesi en güçlü etkiyi gösterdi: en fazla sinyal gelgit yüksekliği 1,5–2 metre iken kaydedildi, sonrasında tespit sayısı azaldı.
Bu bağımlılık görünüşe göre avın yer değiştirmesiyle ilgili. Gelgit akıntıları haliçe küçük balıklardan oluşan zengin sürüler taşıyor ve yunuslar muhtemelen bu pencereleri verimli avlanmak için kullanıyor. Ay döngüsü de katkıda bulunuyor: en yüksek etkinlik büyüyen ay evresinde kaydedildi. Araştırma yalnızca bir ay döngüsünü kapsadı ve besin varlığını doğrudan ölçmedi, bu nedenle sonuçlar ihtiyatlı yorumlanmayı gerektiriyor.
Bu veriler popülasyon izleme için önemli. Bilim insanları artık rastgele gündüz gezileri yerine gelgitleri ve ay evrelerini göz önünde bulundurarak gözlemleri en uygun zamanda planlayabilecek. Bu, birey sayısı tahminlerinin doğruluğunu artıracak ve nehrin hidrolojisindeki değişimlerin türün hayatta kalmasını nasıl etkilediğini daha iyi anlamaya yardımcı olacak.
Ganj yunusu (Platanista gangetica), gelgitlerin dinamik bir ortam yarattığı tatlı su ve haliç sularında yaşar. Günlük ve gelgitsel ritimlerinin anlaşılması, hayvanların ekosistemin doğal dalgalanmalarına ne kadar incelikli uyum sağladığını gösteriyor ve nehirlerin yönetiminde bu ritimlerin korunması gereğini vurguluyor.
İzleme programlarında zamansal etkenlerin dikkate alınması, popülasyonların durumunun daha doğru izlenmesini ve tehditlere zamanında yanıt verilmesini sağlayacak.
