Gezegenin en büyük sulak alanı olan Brezilya'nın Pantanal bölgesinde jaguarlar (Panthera onca) geleneksel olarak yalnızca çiftleşmek veya yavru büyütmek için bir araya gelen yalnız hayvanlar olarak kabul ediliyordu. Ancak son gözlemler bu görüşü altüst ediyor: avın bol olduğu bir bölgede yırtıcılar belirgin biçimde daha hoşgörülü, hatta dostane bir davranış sergiliyor.
Jaguar ID projesinin 459 bireyi kapsayan on üç yıllık araştırması, çiftler arasında 167 etkileşim vakası kaydetti. Bunların neredeyse 39 yüzdesi sosyal nitelikteydi — birlikte avlanma, oyun, karşılıklı yalama. Yaklaşık 36,5 yüzdesi ise, hayvanların saldırganlık göstermeden yalnızca bir arada bulunduğu nötr temaslardı. Temasların yalnızca dörtte biri çatışma niteliği taşıyordu.
Özellikle dikkat çekici olan, olumlu etkileşimlerin daha çok akraba erkekler arasında gerçekleşmesiydi. İki kardeş bölgeyi birlikte devriye geziyor, farklı doğumlardan gelen dişi kardeşler ise birbirlerini yalıyordu. Dişiler ise tam tersine daha çok tetikte duruyordu — muhtemelen yavrularını koruma gerekliliği nedeniyle.
Bu davranışın anahtarı görünüşe göre besin tabanının zenginliğinde yatıyor. Nehirlerin ve taşkın ovalarının balık, kayman ve toynaklılarla dolu olduğu kuzey Pantanal'da yiyecek rekabeti azalıyor. Bu da jaguarların çatışmalara daha az, hoşgörülü temaslara ise daha çok enerji harcamasını sağlıyor.
Animal Behaviour dergisinde yayımlanan araştırmanın sonuçları, jaguarların sosyal yapısının önceden sanıldığından daha karmaşık olduğunu gösteriyor. Yüksek popülasyon yoğunluğu ve kaynak bolluğu koşullarında yırtıcılar, tek tek bireylerin gruplar arasında "köprü" rolü oynadığı kendine özgü ilişki ağları oluşturuyor.
Türün korunması açısından bu, koruma stratejilerinin yalnızca bölge büyüklüklerini değil, aynı zamanda elverişli habitatlarda bireylerin barışçıl bir arada yaşama olasılığını da hesaba katması gerektiği anlamına geliyor.
