In de diepten van de Indische Oceaan, voor de kust van Australië, herbergden eeuwenoude onderzeese bergen een geheim dat wetenschappers pas onlangs hebben ontsluierd: 149 soorten die voorheen onbekend waren voor de wetenschap. Een expeditie op het onderzoeksschip RV Investigator verkende de onderzeese vulkanen bij Christmaseiland en de Cocoseilanden en verzamelde in totaal 1059 soorten, waarvan er vele nieuw bleken te zijn voor de wetenschap.
Het onderzoek, dat in juni werd gepubliceerd in het tijdschrift Deep-Sea Research Part II, werd geleid door Tim O'Hara van Museums Victoria. Voorheen bleven de diepzeegebieden van dit deel van de oceaan vrijwel onverkend; de aandacht ging vooral uit naar de ondiepe wateren rond de eilanden. Nu is duidelijk geworden hoe groot het 'gat in de gegevens' over de zeebodem van de Indische Oceaan is.
Onderzeese bergen fungeren als oases: ze veranderen stromingen, concentreren voedingsstoffen en creëren omstandigheden voor filtervoeders en andere bewoners. Onder de vondsten bevinden zich een zeekomkommer uit het geslacht Oneirophanta, de groenoogvis en een parasitaire rankpootkreeft uit het geslacht Rhizolepas. Wetenschappers ontdekten ook een voorheen onbekende caldera, die de bijnaam 'het Oog van Sauron' kreeg, en haalden met een sleepnet ongeveer duizend haaientanden naar boven, waaronder fossielen van de megalodon.
Deze vondsten bieden een uitgangspunt voor het begrijpen van ecosystemen die te maken kunnen krijgen met toenemende druk: klimaatverandering, overbevissing, mariene hittegolven en mogelijke diepzeemijnbouw. In het gebied zijn al polymetaalknollen ontdekt, die waardevol zijn voor de productie van batterijen voor elektrische voertuigen en windturbines.
Australië keurde de expeditie al in 2020 goed om de biodiversiteit te bestuderen voorafgaand aan de oprichting van de mariene parken in de Indische Oceaan. Soortgelijke onderzoeken worden voortgezet in andere regio's — van de Koraalzee tot Antarctica, waar elke nieuwe afdaling in de diepte onverwachte ontdekkingen oplevert.
Wanneer we eindelijk de diepte in beginnen te kijken, antwoordt de oceaan met nieuwe levensvormen, wat ons eraan herinnert hoe kwetsbaar en onderling verbonden zijn ecosystemen zijn.
