Een onderzoek van het Japanse Nationale Instituut voor Milieustudies, uitgevoerd samen met het Tokio Instituut voor Geriatrie en de Universiteit van Tokio, toonde aan dat ouderen die een hond houden een 48% lager risico hebben op het ontwikkelen van dementie waarvoor zorg nodig is. Het werk werd in juli 2026 gepubliceerd in het tijdschrift International Journal of Environmental Research and Public Health en is gebaseerd op gegevens over 11 224 inwoners van Tokio in de leeftijd van 65–84 jaar, die 7,5 jaar lang werden gevolgd, van 2016 tot 2023.
De deelnemers werden in drie groepen verdeeld: huidige hondenbezitters (8,6%), degenen die in het verleden een hond hielden (22,6%), en degenen die er nooit een hielden (68,8%). Gedurende de observatieperiode ontwikkelde bij 1989 personen (17,7%) dementie waarvoor zorg nodig was. Een analyse met instrumentele variabelen wees uit dat het risico bij huidige hondenbezitters 48% lager was dan bij degenen die nooit een hond hielden (oddsratio 0,52). Bij degenen die eerder een hond hielden, daalde het risico met ongeveer 25%.
De onderzoekers schrijven het effect toe aan drie belangrijke mechanismen. Dagelijkse wandelingen met de hond verhogen de lichamelijke activiteit en helpen een regelmatig dagritme te behouden. Contact met buren tijdens het wandelen vermindert sociale isolatie. Bovendien stimuleert de omgang met het dier, waaronder oogcontact, de aanmaak van oxytocine, wat een gunstige invloed heeft op de werking van de hersenen en het emotionele welzijn.
Als het aandeel oudere hondenbezitters in Japan stijgt van 8,6% naar 13,4%, zullen de maatschappelijke kosten voor medische zorg en verzorging over 4 jaar met ongeveer 592 miljard yen dalen. De extra uitgaven van huishoudens aan voer en veterinaire zorg bedragen dan ongeveer 4,63 biljoen yen, maar de netto besparing voor de begroting blijft aanzienlijk.
De resultaten onderstrepen het potentieel van eenvoudige dagelijkse gewoonten bij de preventie van cognitieve stoornissen bij ouderen. Het onderzoek beoordeelde voor het eerst niet alleen het medische, maar ook het economische effect van het houden van honden in de context van een vergrijzende samenleving.
