W odległych wodach w pobliżu Wysp Kokosowych i Wyspy Bożego Narodzenia australijscy i międzynarodowi naukowcy odkryli całą faunę, wcześniej nieznaną nauce. Ekspedycja na statku badawczym RV Investigator zbadała podwodne góry na głębokościach do 5431 metrów i wykryła 149 nowych gatunków – od czarnych koralowców i strzykw morskich po ryby i pasożytnicze wąsonogi.
Te wulkaniczne szczyty, których wiek sięga 40–120 milionów lat, wznoszą się nad dnem na kilometry i tworzą prawdziwe oazy w zimnej i ciemnej otchłani. Prądy, uderzając o zbocza, przyspieszają i przynoszą cząsteczki pożywienia, pozwalając rozwijać się filtratorom i innym mieszkańcom, którzy w zwykłej abisalu ledwo przeżywają.
Szczególnie zapadł w pamięć „Cmentarz rekinów” – obszar, gdzie trał wydobył około tysiąca zębów, obejmujących ponad 22 milionów lat ewolucji. Wśród nich znalazły się zęby żarłaczy białych, rekinów mako, tygrysich, a nawet starożytnego megalodona, a także polimetaliczne konkrecje, które przyciągają uwagę poszukiwaczy minerałów.
Ogółem badacze zarejestrowali 1059 gatunków, z czego 149 opisano po raz pierwszy. Wśród znalezisk – nowy gatunek strzykwy z rodzaju Oneirophanta, ryba z rodziny zielonookich i rzadka głębinowa krewetka. Wiele gatunków pozostaje do zbadania, ale już teraz jasne jest, że każde kolejne zejście w otchłań przynosi odkrycia.
Głębokowodne ekosystemy pozostają jednym z najmniej zbadanych miejsc na planecie. Ocieplenie oceanu, zanieczyszczenie, przełowienie i plany wydobycia minerałów z dna stawiają je pod zagrożeniem na długo zanim zdążymy zrozumieć, jak są zorganizowane i jak ważne dla całego życia morskiego.
Ekspedycja pokazała, że nawet w najbardziej odległych zakątkach Oceanu Indyjskiego kryje się bogactwo, które łatwo stracić, nie zdążywszy go ocenić. Ochrona takich obszarów to nie tylko naukowe zadanie, ale warunek zachowania integralności oceanu, od którego zależy klimat i zasoby całego świata.
