2026 yılının kasım ayı başında Giza Platosu'ndaki tomografi araştırmalarıyla ilgili hikâye yeni bir dönemece girdi. Araştırmacı Trevor Grassi, kamuoyunun dikkatini o zamana dek neredeyse hiç fark edilmemiş bir ayrıntıya çekti. Remote Sensing (MDPI) dergisi, 2026 yılının ağustos ayında Filippo Biondi ve Corrado Malanga'nın Büyük Piramit'in iç yapısına dair 2022 yılındaki makalesini geri çekti. Oysa aynı dergide, Biondi'nin aynı yöntemle — SAR Doppler tomografisi — ama bu kez Vezüv Yanardağı üzerine yaptığı neredeyse birebir aynı çalışma hâlâ yayında duruyor.
Her iki makale de aynı yaklaşımı betimliyor: COSMO-SkyMed uyduları tarafından kaydedilen mikro hareketlerin analizi ve ardından derinliklerin tomografik haritalarının oluşturulması. Vezüv söz konusu olduğunda yöntem, magmatik odayı ve kanal sistemini görmeyi sağladı. Makale açık erişimde kalmaya devam ediyor. Aynı araç Keops Piramidi'ne yöneltilip bir iç yapılar ağı ortaya çıkardığında ise dergi, yayımdan dört yıl sonra «ciddi metodolojik ve istatistiksel hatalar» duyurdu ve çalışmayı kaldırdı.
Yazarlar bu karara katılmadı. Resmî geri çekme bildiriminde Biondi ve Malanga'nın itirazlarını dile getirdikleri açıkça belirtiliyor. Somut teknik itirazlar açık erişimde neredeyse hiç yok — yalnızca genel bir ifade var. Tartışma konusu hâlâ tam da bu karşıtlık. Aynı teknoloji, aynı yayın organında, söz konusu bir yanardağ olduğunda işler kabul ediliyor, söz konusu Mısır'ın en eski anıtları olduğunda ise geçersiz ilan ediliyor.
Trevor Grassi mesajında bunu doğrudan, yanardağ taramasının uygarlık tarihine dair yerleşik görüşlere dokunmadığı, Giza verilerinin ise dokunduğu gerçeğiyle ilişkilendirdi. Biondi'nin çalışması, ekibin ikinci bir sfenks ve platonun altında geniş bir yeraltı kompleksi olduğuna dair sonraki açıklamalarının temelini oluşturdu. 2026 yılının haziran ayında Bologna'daki konferansın ardından ve materyallerin İngilizce versiyonunun yayımlanmasıyla bu sonuçlara ilgi daha da arttı. 2022 yılındaki makalenin geri çekilmesi, bu artan ilginin gölgesinde gerçekleşti.
Söz konusu yöntem, uydu radar görüntülerinde bulunan tutarlı titreşim bilgisinin işlenmesine dayanıyor. Araştırmacılar, arka plan sismik titreşimlerinin nesneleri önemli bir derinliğe kadar «ışınlandırmaya» olanak tanıdığını ileri sürüyor. Vezüv söz konusu olduğunda bu, diğer jeofiziksel verilerle uyumlu bir iç yapı görüntüsü verdi. Giza'ya uygulandığında ise aynı ilkeler, piramitlerin yalnızca mezar yapıları olduğu yönündeki klasik tabloya uymayan anomaliler ortaya çıkardı.
Grassi'ye göre bu hafta durumun daha da gelişmesi bekleniyor. Aynı dergide neredeyse birebir aynı iki çalışmanın yan yana var olması gerçeği bile, bilimsel değerlendirme ölçütleri sorununu yüzeye çıkarıyor. Teknoloji ya işe yarar ya yaramaz. Magmatik odaların incelenmesi için uygun kabul ediliyorsa, antik taş yapılara uygulanması da en az aynı özenle ele alınmayı gerektirir, seçici bir geri çekmeyi değil.
Bu iki makalenin hikâyesi, Giza konusunun ne kadar hassas kalmaya devam ettiğini gösteriyor. Yörüngeden elde edilen veriler birikmeye devam ediyor. Bologna konferansının İngilizce versiyonu geniş bir kitleye açık. Şimdi dikkat, bilim camiasının çifte standart gerçeğine nasıl tepki vereceğine kayıyor. Giza Platosu, modern yöntemlerin ancak yeni yeni ortaya çıkarmaya başladığı bilgiyi hâlâ saklıyor. Ve ilerledikçe, bu bilgi yokmuş gibi davranmak giderek zorlaşıyor.
