Uzun süre, Qin Shi Huang'ın terracotta ordusunun yalnızca katı standartlara göre çalışan yetişkin erkek zanaatkârların eseri olduğu düşünülüyordu. Savaşçı figürlerindeki parmak izleri üzerine yapılan yeni bir araştırma bu tabloyu çürütüyor ve yapımda kadınların da gençlerin de yer aldığını gösteriyor.
Qin Shi Huang Mozolesi Müzesi ve Shandong Üniversitesi Arkeoloji Koleji'nden bilim insanları, birinci çukurdaki 23 savaşçıdan alınan 79 parmak izini inceledi. Parmak izlerinden yaş ve cinsiyet tahmini yapmak için Bayes modeli kullandılar. Sonuçlar: yetişkin erkekler yaklaşık 45 %, yetişkin kadınlar 32,7 %, 15 yaşından küçük gençler 22,3 %. Parmak izlerine en sık başlarda, zırhlarda ve kollarda rastlandı; bu da ayrı parçalardan montaj yapıldığı bilinen teknolojiyle örtüşüyor.
Daha önce tarihçiler yazılı kaynaklara dayanarak seri üretimin yalnızca nitelikli erkekler tarafından yapıldığını varsayıyordu. Artık biyolojik izler doğrudan kanıt sunuyor: atölyelerde kadınlar da genç yardımcılar da çalışıyordu. Gençlere ait parmak izleri, antik Çin'de çocukların yetişkin ustalara yardım ettiği çıraklık uygulamasıyla uyumludur.
Parmak izlerinin figürlerin parçalarına dağılımı modüler montajı doğruluyor: kimi işçiler başları, kimileri zırhları, kimileri de kolları şekillendiriyordu. Görünüşe göre kadınlar ve gençler, kalıplamadan son montaja ve taşımaya kadar farklı aşamalarda yer alıyordu. Bu, Qin İmparatorluğu'ndaki emeğin toplumsal örgütlenmesine dair anlayışı değiştiriyor.
Keşif yalnızca zanaatkârların demografik yapısını netleştirmekle kalmıyor, aynı zamanda antik çağın büyük projelerinin tüm toplumun ortak çabasıyla yaratıldığını da hatırlatıyor. Kadınlar ve çocuklar, bugün erkek gücünün ve askeri kudretin simgesi olarak algılanan şeye kendi katkılarını sundu.
Araştırma Journal of Cultural Heritage dergisinde yayımlandı ve iki bin yıldan fazla bir süre önce nemli kile bırakılmış gerçek parmak izlerinin analizine dayanıyor. Bu tür verilere itiraz etmek zordur: figürlerin kendisinde korunmuşlardır.
Her parmak izi yalnızca bir iz değil, tarihin yalnızca başlıca kahraman sayılanların değil, birçok kişinin elleriyle yazıldığının bir hatırlatıcısıdır.
