Bologna yakınlarındaki antik Kainua şehrinde arkeologlar olağanüstü bir keşfe imza attılar: Tanrıça Uni'ye adanmış kutsal alanda, sadece bir su kaynağı değil, günlük yaşamı dinle birleştiren karmaşık ritüellerin merkezi olan bir kuyu buldular. Kuyunun dibinde, ustalıkla işlenmiş, bronzdan dökülmüş ve şaşırtıcı derecede iyi korunmuş iki kadın heykelciği yatıyordu. Yanlarında, biçimi ve süslemesiyle kült uygulamalarıyla bağlantılı nadir bir bronz plaka bulunuyordu. Su, iki buçuk bin yıl boyunca metali koruyarak orijinal parlaklığını muhafaza etmişti; sanki burada zaman durmuş gibiydi.
Kazıları, 1988 yılından beri Kainua'da sistematik araştırmaların yürütüldüğü Bologna Üniversitesi'nden Etrüskolog Profesör Elizabetta Govi yönetti. Buluntu, 39. saha çalışması sırasında ortaya çıkarıldı. Govi'ye göre eserler, muhtemelen milattan önce altıncı yüzyılın sonu ile beşinci yüzyılın başı arasında, şehrin kuruluşuna denk gelen görkemli bir kuyu açılış törenine işaret ediyor.
Etrüskler, pek çok antik halk gibi, ilkel kaostan düzenli bir şehre geçişi simgeleyen sembolik eylemlere büyük önem veriyorlardı. Bronz figürler, Etrüsk panteonundaki en yüce tanrısal eş olan, Yunan Hera'sının veya Roma Juno'sunun muadili Tanrıça Uni'yi temsil ediyordu ve yeni yerleşime onun himayesini sağlamayı amaçlıyordu.
Ancak kuyunun hikayesi açılışla bitmedi. Üst katmanlarda bilim insanları insan kalıntılarına; yetişkin bir erkek ve bir kadının iskeletlerine ulaştılar. Bu definler, anlam bakımından zıt bir ritüelin parçası oldu: Kuyu, şehrin yaşamındaki rolünü tamamladığında, sanki yaşayanların dünyası ile ölülerin dünyası arasındaki kapıyı kapatırcasına bedenlerle "mühürlendi". Benzer uygulamalara farklı kültürlerde de rastlanmaktadır ve kuyuların yeraltı güçlerine açılan portallar, yani ilahi olanla buluşma noktaları olarak görüldüğünü kanıtlamaktadır.
Reno Nehri vadisindeki en önemli Etrüsk merkezlerinden biri olan Kainua, Marzabotto adıyla da bilinirdi. Şehir, milattan önce altıncı yüzyılın sonunda ortaya çıkmış, altıncı yüzyılın sonu ile beşinci yüzyılın başı arasında bir yeniden yapılanma sürecinden geçerek gelişmiştir. Milattan önce dördüncü yüzyıla kadar varlığını sürdüren şehir, Kelt göçleri sonucunda sakinleri tarafından tamamen terk edilmiştir.
Bu durum, Kainua'yı hâlâ benzersiz kılmaktadır; el değmemiş şehir planlaması, bilim insanlarının antik yaşamı; evleri, yolları, atölyeleri, tapınakları, su sistemini, nekropolleri ve akropolü tamamen yeniden kurgulamasına olanak sağlamıştır. Kuyudaki buluntu, geniş yazılı kaynakların eksikliği nedeniyle dünya görüşleri hâlâ büyük ölçüde gizemini koruyan Etrüsklerin günlük ve kutsal yaşam tablosunu tamamlamaktadır.
Bronz plaka özel bir ilgi çekiyor: Henüz bir benzerine rastlanmadı. Biçimi ve süslemesi, ön verilere göre, doğrudan kült uygulamaları ve yeni şehirlerin açılışıyla bağlantılıdır. Heykelcikler ise yüksek bir hassasiyetle işlenmiş olup gelişmiş bir zanaatkarlığı sergilemekte ve gerçekleştirilen ritüelin kutsallığını vurgulamaktadır. Araştırmalar devam ediyor: Bilim insanları, radyokarbon analizi ve kalıntıların DNA incelemesi yardımıyla tarihlemeyi netleştirmeyi umuyor; bu da iskelet halindeki iki figürü, yani şehrin farklı dönemlerinde yaşamış bu kişilerin kim olduğunu ve bedenlerinin neden kutsal kuyuda bulunduğunu daha iyi anlamayı sağlayacaktır.
