W lasach Papui-Nowej Gwinei naukowcy odkryli nowego nocnego węża, którego ubarwienie i skryty tryb życia przez długi czas pozwalały mu pozostać niezauważonym. Czerwonobrązowy grzbiet bez wzoru i jasny brzuch upodabniają go do znanych już gatunków rodzaju Lielaphis, jednak analiza genetyczna i badanie łusek potwierdziły: mamy do czynienia z dwudziestym gatunkiem tego rodzaju.
Gatunek otrzymał nazwę Lielaphis slashi na cześć gitarzysty prowadzącego Guns N' Roses, Saula Hudsona, znanego jako Slash. Muzyk od dziesięcioleci wspiera ogrody zoologiczne, muzea i programy badawcze nad gadami, i to właśnie stało się powodem tak niezwykłego dedykowania. Według autorów opisu, taka nazwa podkreśla, jak pasja jednej osoby może zwrócić uwagę na całe grupy słabo poznanych zwierząt.
Pierwszy okaz został znaleziony już w 2006 roku w prowincji Sandaun w mało naruszonym lesie wtórnym. Wtedy herpetolog Christopher Austin uznał go za już opisanego Lielaphis parvus. Dopiero po latach dane molekularne i różnice morfologiczne wykazały, że wąż reprezentuje odrębny gatunek. Nocne naziemne węże Nowej Gwinei są w ogóle trudne do wykrycia: są aktywne w ciemności, a ich wygląd jest niezwykle konserwatywny.
Nowa Gwinea pozostaje jednym z najbogatszych w bioróżnorodność regionów planety, jednak jej lasy są coraz bardziej narażone na wycinkę pod plantacje kawy, wydobycie surowców mineralnych i pozyskiwanie drewna. O naturalnej historii Lielaphis slashi na razie wiadomo bardzo niewiele – jak się odżywia, gdzie składa jaja, jakie ma wrogów. Takie luki są typowe dla wielu gatunków regionu: podczas gdy nauka opisuje nowe formy, ich środowisko już się zmienia.
Nazwanie gatunku na cześć znanej osoby to nie tylko wyraz szacunku. Przypomina, że ochrona przyrody wymaga sojuszników z różnych dziedzin – od nauki po muzykę. Każdy nowo opisany gatunek czyni zagrożenia bardziej konkretnymi i skłania do refleksji, ile jeszcze takich „niewidzialnych” istot zniknie, zanim zdążymy je zauważyć.
Opisując Lielaphis slashi, badacze podkreślają: nawet w pozornie dobrze zbadanych tropikach pozostają całe warstwy życia wymagające uwagi. Bez terminowej inwentaryzacji i ochrony siedlisk wiele z tych gatunków może zniknąć, nie otrzymawszy nawet nazwy.
