Neurobiologen van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) hebben overtuigend bewijs geleverd: logisch denken en taal maken gebruik van verschillende hersensystemen.
Uit onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift PNAS, bleek dat zelfs mensen met ernstige spraakstoornissen na een beroerte complexe logische taken met succes konden uitvoeren. De hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor taalverwerking bleven tijdens deze taken vrijwel inactief.
Het onderzoek werd geleid door universitair hoofddocent Evelina Fedorenko van de afdeling Hersenen en Cognitieve Wetenschappen. Postdoctoraal onderzoeker Hope Kean, werkzaam in het laboratorium van Fedorenko, speelde hierbij een sleutelrol.
De wetenschappers bestudeerden twee patiënten met afasie, een ernstige stoornis in het begrip en de productie van spraak. Ondanks hun aandoening losten zij logische puzzels met cijfers en visuele patronen even goed op als een controlegroep. De regels die zij ontdekten, communiceerden de deelnemers via gebaren of tekeningen.
Bij experimenten met neurotypische vrijwilligers werd MRI gebruikt. Tijdens het oplossen van logische taken werden de taalgebieden van de hersenen niet geactiveerd, noch bij inductief, noch bij deductief redeneren.
Deze ontdekking trekt al lang bestaande filosofische en wetenschappelijke opvattingen over de onverbreekbare band tussen taal en denken in twijfel. De onderzoekers merken op dat abstract denken mogelijk meer precisie vereist dan gewone spraak kan bieden.
De resultaten zijn van praktisch belang voor de omgang met mensen die lijden aan afasie. Ze bevestigen dat het verlies van spreekvaardigheid niet betekent dat het vermogen tot logisch denken verloren gaat.
Deze bevindingen kunnen mogelijk ook nuttig zijn bij de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie, waar taalmodellen redeneringen nog steeds anders nabootsen dan het menselijk brein.
