Amerikaanse olie- en gasbedrijven hebben de regering-Trump gevraagd om te helpen bij het versoepelen of uitstellen van nieuwe Europese regels voor methaanuitstoot. Hun zorgen zijn gegrond, aangezien deze eisen hen feitelijk de toegang tot een cruciale markt kunnen ontzeggen.
Het gaat om de EU-verordening voor methaanemissies, die gasimporteurs verplicht aan te tonen dat het geleverde gas met minimale verliezen is gewonnen. Hoewel de eerste eisen al van kracht zijn, zijn nieuwe importcontracten in de EU vanaf januari 2027 alleen nog mogelijk als exporteurs aan dezelfde rapportagestandaarden voldoen als Europese producenten. Vanaf augustus 2030 wordt bovendien een limiet gesteld aan de methaanintensiteit van de productie, waarbij overtredingen worden bestraft met boetes.
Volgens vertegenwoordigers uit de sector is het in de VS nagenoeg onmogelijk om aan deze eisen te voldoen, omdat gas daar via een omvangrijk pijpleidingnetwerk uit talloze velden wordt verzameld, wat het traceren van de methaanintensiteit per lading extreem lastig maakt. "Er is absoluut geen enkele manier waarop een Europese importeur kan vaststellen wie dit gas in de VS heeft gewonnen en wat de methaanintensiteit daarvan was", aldus Fred Hutchison, president van LNG Allies.
De sector lobbyt al maanden voor wijzigingen. Nadat rechtstreekse onderhandelingen in Brussel op niets uitliepen, hebben de bedrijven zich tot het Witte Huis gewend. "Pas toen we daar geen vooruitgang boekten, hebben we de regering gevraagd of zij ons konden helpen", vertelde een anonieme topman van een grote Amerikaanse oliemaatschappij.
De Amerikaanse minister van Energie, Chris Wright, steunt deze verzoeken en waarschuwt dat Europa zonder een wezenlijke hervorming van de regels met ernstige problemen te maken krijgt. Samen met collega's uit andere exporterende landen stuurde hij een open brief naar de EU om te waarschuwen voor mogelijke leveringsonderbrekingen. Volgens de VS zal vrijwel de gehele olie-import en een aanzienlijk deel van de gasimport in de EU vanaf januari 2027 niet aan de eisen voldoen als de verordening niet wordt versoepeld. Inmiddels hebben zeker elf EU-lidstaten zich bij het standpunt van Washington aangesloten, en die steun neemt toe.
Toch is niet iedereen in Europa bereid om voor de druk te zwichten. De Europese commissaris voor Energie, Dan Jørgensen, heeft toegezegd niet toe te geven aan de eisen van de VS en andere LNG-exporteurs. De Finse minister van Energie, Sari Multala, verklaarde dat Helsinki geen aanleiding ziet om de regels te herzien. De Spaanse minister voor Ecologische Transitie, Sara Aagesen Muñoz, bevestigde dat haar land de invoering van het verbod op Russisch gas volgens schema volledig steunt en dat de klimaatregels gehandhaafd moeten blijven.
Intussen benadrukken ExxonMobil en het American Petroleum Institute hun standpunt: het probleem is niet de uitstootvermindering zelf, maar de onrealistische tijdlijnen en het gebrek aan verificatiemechanismen. Zij waarschuwen dat importeurs zonder uitstel genoodzaakt zijn de wet te overtreden of de leveringen stop te zetten — een dreigement dat serieus wordt genomen.
Europa bevindt zich in een kwetsbare positie. Na het stopzetten van de Russische gasleveringen in 2022 is de afhankelijkheid van Amerikaanse leveringen fors gestegen: tegen januari 2026 leverde de VS al een kwart van de Europese gasimport, en in de eerste helft van 2025 was Amerikaans LNG goed voor 57% van de totale Europese import van vloeibaar gas. Hier kwamen nog leveringsproblemen uit Qatar en andere bronnen bovenop. Nu staan de EU-lidstaten voor een keuze: hun klimaatdoelen en onafhankelijkheid van Rusland verdedigen, of hun energiezekerheid riskeren om de VS tegemoet te komen. De kernvraag is hoe ver de EU bereid is te gaan in de bescherming van het klimaat als dit de eigen energiezekerheid en politieke onafhankelijkheid kan schaden.
