Ortalama yüksekliğin dört bin metreyi aştığı Tibet Platosu'nda kar, artık sadece kışın beyaz bir örtüsü olmanın ötesinde bir anlam taşıyor. Yeni bir araştırma, karın bitki örtüsü üzerindeki etkisinin ilkbahardan yaza keskin bir şekilde değiştiğini gösteriyor: Bazı bölgelerde olumsuz olan bu etki diğerlerinde olumluya dönüyor ve bu geçiş süreci platonun dörtte birini kapsıyor.
İlkbaharda karın daha geç erimesi, bitki örtüsünün canlanma sürecini geciktiriyor. Bitkiler daha geç uyanıyor ve bu dönemdeki büyüme hızları daha zayıf kalıyor. Bilim insanları bu durumu karın kalkış tarihi ve fenolojik değişimler üzerinden takip etti: Kar ne kadar geç kaybolursa, yeşil sezon o kadar geç başlıyor ve ilkbahar verimliliği düşüyor.
Yaz aylarında ise durum değişiyor. İlkbaharda büyümeyi yavaşlatan erken erimenin etkisi, yazın tam tersine dönüyor. Ayrıca, kış boyunca toprakta biriken su, sıcak aylarda bitkileri beslemeye devam ediyor. Sonuç olarak, ilkbaharda karın büyümeyi kısıtladığı aynı bölgelerde, yazın karın bu büyümeyi desteklediği görülüyor.
Araştırmacılar, etki mekanizmalarını ayırt etmek için 2000–2017 yıllarına ait kar örtüsü uydu verilerini, NDVI bitki örtüsü endeksini ve yapısal eşitlik modellerini kullandı. İlkbaharda fenolojik mekanizmanın, yazın ise toprak nemi mekanizmasının baskın olduğu ortaya çıktı. Küresel bitki örtüsü modellerinin çoğu, henüz bu mevsimsel geçişi tam olarak yansıtamıyor.
Tibet Platosu, "Asya'nın su kulesi" olarak adlandırılıyor. Burada, milyarlarca insanı besleyen nehirler doğuyor. Karın farklı mevsimlerde otlar ve çalılar üzerindeki etkisini tam olarak anlamak, bölgedeki yeşil örtünün ve su dengesinin nasıl değişeceğini daha doğru tahmin etmeye yardımcı oluyor.
