Sinds 1972 werden aan de gecoördineerde wereldtijd (UTC) 27 zulke seconden toegevoegd om atoomklokken te synchroniseren met de aardrotatie. Nu zal het verschil tussen UTC en de astronomische tijd UT1 een heel uur kunnen bedragen — 3600 seconden — voordat een correctie nodig is.
Voorheen bedroeg de limiet slechts 0,9 seconde. Wanneer de afwijking deze waarde naderde, werd een extra seconde ingevoerd, meestal aan het einde van juni of december. De laatste keer gebeurde dat in 2016.
De reden voor de afschaffing zijn technische problemen. Digitale systemen, van beurzen tot navigatie en datacenters, kunnen slecht tegen plotselinge tijdsprongen. Ingenieurs noemen de negatieve schrikkelseconde, die had kunnen worden ingevoerd door de versnelling van de aardrotatie sinds het midden van de jaren 2010, een ‘mini-Y2K’.
De aarde begon sneller te draaien, en het risico op zo’n correctie tegen 2035 werd op 30 procent geschat. In plaats van seconden is men nu van plan een uur toe te voegen, maar volgens de prognoses zal dat pas over duizend jaar nodig zijn.
Het besluit werd na langdurig debat met meerderheid van stemmen genomen. Vertegenwoordigers van 69 landen steunden de overgang naar een continue UTC-schaal. Zoals metroloog Noël Dimarcq het uitdrukte, is dit een ‘historisch moment’ en een ‘beslissende stap’ voor de internationale tijdsstandaard.
Wat betekent dit voor gewone klokken en tijdzones? De komende decennia niets ingrijpends — de atoomtijd zal alleen niet meer zo strikt de zon volgen. En hoe dit precies van invloed zal zijn op nauwkeurige wetenschappelijke waarnemingen en software, zal de tijd leren.
