In New South Wales is zojuist een wet aangenomen die honderdduizenden hectares bos omvormt tot een van de grootste reservaten van de deelstaat — het Great Koala National Park. Na een campagne van tien jaar werden aan de bestaande reservaten meer dan 176 duizend hectares staatsbos toegevoegd, en de totale oppervlakte van het beschermde gebied overschreed 475 duizend hectares aan de Midden-Noordkust.
Naar schatting leven in deze bossen ongeveer 12 duizend koala's en 36 duizend grote vliegende possums. De kap van inheemse bossen wordt hier volledig stopgezet. Premier Chris Minns noemde het park een stap die de situatie moet omkeren: in de deelstaat worden koala's in het wild al met uitsterven bedreigd.
Het park schermt de dieren niet alleen af van de zaag — het verbindt versnipperde stukken tot één netwerk. Die samenhang stelt populaties in staat zich te verplaatsen, nieuwe voedselbronnen te zoeken en zich aan te passen aan klimaatverandering. Zonder dat lopen koala's en andere soorten het risico terecht te komen in geïsoleerde ‘eilandjes’, waar de overlevingskansen sterk dalen.
Ook inheemse volkeren — de Gumbaynggirr en de Dunghutti — waren bij de totstandkoming van het park betrokken. Bij het beheer worden Aboriginal-rangers ingezet, en een deel van de gronden krijgt een status die rekening houdt met cultureel erfgoed. Tegelijkertijd blijven de mogelijkheden voor toerisme behouden: kamperen, kajakken, fietsen en zelfs enkele actieve vormen van recreatie in aangewezen zones.
Dit project laat zien dat grootschalige bescherming werkt wanneer ze wetenschappelijke gegevens, politieke wil en respect voor lokale gemeenschappen combineert. In plaats van losse maatregelen — een samenhangend landschap waarin natuur en mensen als gelijken kunnen samenleven.
De bescherming van zulke gebieden biedt niet alleen koala's een kans, maar ook tientallen andere bedreigde soorten, en schept tegelijk nieuwe banen in het toerisme en het parkbeheer.
