Begin november 2026 werd in de deelstaat Assam de uitzetting in de natuur aangekondigd van jongen van de zwarte weekschildpad (Nilssonia nigricans). Deze gebeurtenis vormde een volgende stap in het langlopende programma voor het herstel van een soort die nog niet zo lang geleden als uitgestorven in het wild werd beschouwd.
De schildpad leeft in het stroomgebied van de Brahmaputra en behoort volgens de IUCN-classificatie tot de ernstig bedreigde soorten. Jarenlang bleven kleine populaties alleen in stand in vijvers bij tempels, waar religieuze tradities hen beschermden. De bekendste zijn de vijver bij de tempel Hayagriva Madhava in Hajo en de vijver van de tempel Nagshankar. Daar vonden de dieren een toevluchtsoord, terwijl stroperij en vernietiging van hun leefgebied de rivieren leegruimden.
Sinds het midden van de jaren 2000 voert de bosbouwdienst van Assam, met steun van partners waaronder Wildlife Survival Alliance Foundation India, een fokprogramma in gevangenschap uit. Eieren worden in de tempelvijvers verzameld, onder gecontroleerde omstandigheden uitgebroed, en de uitgekomen jongen worden opgekweekt tot een formaat waarop ze roofdieren kunnen weerstaan. In november 2026 werden in een beschermd waterbekken in de divisie Biswanath 240 van zulke schildpadjongen uitgezet — een deel van meer dan duizend exemplaren die sinds 2021 in de natuur zijn teruggebracht.
Het succes van het programma laat zien hoe traditionele praktijken en moderne methoden elkaar aanvullen. Tempelgemeenschappen traden eeuwenlang op als informele hoeders van de soort, en de wetenschap voegde kunstmatige incubatie en gecontroleerde opkweek toe. Daardoor is de populatie in het landschap Brahmaputra–Kaziranga gestabiliseerd, hoewel de soort nog steeds bedreigd blijft.
Het uitzetten van de jongen is niet louter een symbolisch gebaar. Elk schildpadjong dat tot volwassenheid overleeft, brengt het moment dichterbij waarop natuurlijke voortplanting de populatie kan ondersteunen zonder voortdurende menselijke tussenkomst. De monitoring door de bosdiensten zal uitwijzen hoe doeltreffend deze inspanningen op de lange termijn zijn.
Soortgelijke projecten in Noordoost-India omvatten ook andere riviervoorkomende soorten, en benadrukken het verband tussen de gezondheid van het ecosysteem van de Brahmaputra en het welzijn van zijn bewoners.
De combinatie van bescherming door de tempels en wetenschappelijke kweek biedt een reële kans om de soort terug te brengen naar de rivieren waar zij ooit algemeen voorkwam.
