Avrupa Uzay Ajansı liderliğindeki uluslararası bir bilim insanı ekibi, Scientific Data dergisinde bir araştırma yayımladı. 27 uydu ve 45 bağımsız bilimsel çalışmadan elde edilen verilere göre, Grönland ve Antarktika buzulları 1979 yılından bu yana yaklaşık 12,5 trilyon ton buz kaybetti.
Bu miktar, kıtasal ABD'yi yaklaşık 1,5 metre kalınlığında bir buz tabakasıyla kaplamaya yeterli. Erime sonucu oluşan buz, neredeyse 3 katrilyon galon suya dönüştü ve küresel deniz seviyesini yaklaşık 3,1 cm yükseltti.
Araştırma, Antarktika için 1979 yılından, Grönland için ise 1972 yılından bu yana olan dönemi kapsıyor. Daha önce bilim insanları yalnızca 1990'lerden itibaren Avrupa uydu verilerine dayanıyordu, ancak NASA verilerinin eklenmesiyle kayıtlar uzatıldı.
Buz kaybı her on yılda hızlanıyor, özellikle 2010'lerde belirginleşiyor. Grönland'da yıllık kayıplar, 60'lerdeki yaklaşık 1980 milyar tondan 264'lerdeki 2010 milyar tona yükseldi.
Kayıpların yaklaşık 83–84%'i hava sıcaklığındaki artıştan değil, buzu alttan ve yanlardan aşındıran daha sıcak okyanus sularından kaynaklanıyor. Bu durum, buzulların okyanusa akışını hızlandırıyor.
Araştırmanın baş yazarı, Northumbria Üniversitesi'nden Ines Otosaka, iklim değişikliğiyle net bir bağlantı olduğunu belirtiyor. Eş yazar, Irvine'daki Kaliforniya Üniversitesi'nden Eric Rignot ise buzulların hızla eridiğini, deniz seviyesinin yükseldiğini ve kıyı bölgelerinin kırılganlığını artırdığını vurguluyor.
Deniz seviyesindeki her 0,85 cm'lik yükseliş, her yıl 2–3 milyon insanı daha sel riskiyle karşı karşıya bırakıyor. Erime hızındaki bu artışın, alçak kıyı şeritlerinde yaşayan milyonlarca insan üzerindeki etkisi ne olacak?
2020–2023 yıllarında geçici bir yavaşlama gözlemlendi, ancak bilim insanları bunu uzun vadeli bir eğilimden ziyade kısa vadeli hava durumu faktörlerine bağlıyor. Araştırma, buzulların dinamiklerinin okyanus ısınmasına tepki verdiğini ve kayıpların artma eğiliminin devam ettiğini gösteriyor.
