Bir zamanlar antik Sundance Denizi'nin dalgalandığı Wyoming kayalıklarında paleontologlar sıra dışı bir bulguya rastladılar: mürekkep balığına benzeyen bu soyu tükenmiş deniz canlıları olan belemnitlerin alışılagelmiş imajını yıkan fosiller.
Bilinen belemnitlerin çoğu ince ve uzundu, geride "mermi şeklinde" rostrumlar bırakıyorlardı. İki örnek üzerinden tanımlanan yeni Wyoteuthis linsterorum türü ise tamamen farklı çıktı: fıçı şeklindeki rostrumunun uzunluğu yaklaşık 10 santimetreye, en kalın yerindeki genişliği ise 6 santimetreye ulaşıyor. Bu durum onu bilim dünyasında bilinen tüm belemnitler arasında "en şişman" olanı yapıyor.
Yumuşak kısımlarıyla — dokunaçları ve yüzgeçleriyle — hayvanın uzunluğu görünüşe göre yaklaşık 60 santimetreye ulaşıyordu. Kısa ve tıknaz gövdesi, yüzebilirliği korumaya veya hız ve manevra kabiliyetinin incelikten daha önemli olduğu derinliklerde avlanmaya yardımcı olmuş olabilir. Bu tür adaptasyonlar, muhtemelen Wyoteuthis linsterorum'un Jura okyanusunun su kütlesinde daha hızlı avları kovalamasına olanak tanıyordu.
Bulgu yaklaşık 160 milyon yıl öncesine tarihleniyor. Fosilleri keşfedip koleksiyona kazandıran Kliff Linster, türe adını veren kişidir. Şu ana kadar sadece iki örneği biliniyor, bu da bu deniz yırtıcısının nadir olduğunu gösteriyor. Aynı katmanlarda daha yaygın olan Pachyteuthis'lere sıkça rastlansa da, Wyoteuthis linsterorum bunların arasında keskin bir şekilde öne çıkıyor.
Bu keşif, antik yaşam tablosunun ne kadar eksik kaldığını hatırlatıyor. İyi çalışılmış formasyonlarda bile, soyu tükenmiş grupların çeşitliliği ve ekolojisi hakkındaki algıları değiştiren formlar bulunmaya devam ediyor. Büyük plesiozorların da yaşadığı Jura denizlerinde, bu tür "şişmanlar" besin zincirlerinde kendilerine has özel bir rol oynamış olabilirler.
Buna benzer her keşif, Dünya okyanuslarının milyonlarca yıl boyunca nasıl değiştiğini ve sakinlerinin hangi nişleri işgal ettiğini daha iyi anlamaya yardımcı oluyor.
