Genellikle Hollywood galaları ve uzay uçuşlarıyla anılan iki isim, gezegenin en savunmasız yüz türünü yok olmanın eşiğinden döndürmek için beklenmedik bir görevin peşinde. 4 Ağustos 2026'da başlatılan Phoenix Species Project, Leonardo DiCaprio'nun Re:wild Vakfı ve Jeff Bezos'un Bezos Earth Fund'undan 200 milyon dolarlık bir bütçe aldı. Para, beş kıtadaki otuz ülkede memelileri, kuşları, amfibileri, sürüngenleri, balıkları, omurgasızları ve hatta bitkileri kurtarmak için kullanılacak.
Liste, Hawaii kargası ve Guam balıkçılı kuşu gibi doğada nesli tükenmiş olanları ve ayrıca Madagaskar'daki altın başlı sifaka, Kuzey Karolina semenderi, Malezya pangolini, Galapagos pembe iguanası ve hatta minik bir Afrika sulu meyve bitkisi olan 'tüylü göbek' gibi nesli tehlike altında olanları içeriyor. Uluslararası Doğa Koruma Birliği'ne göre, kritik tehlike altındaki hayvan türlerinin sayısı dört bini aştı; bu, yüzyılın başındakinden neredeyse beş kat daha fazla. Proje, yerel topluluklar, yerli halklar, hükümetler ve bilimsel kuruluşlar olmak üzere yüzden fazla yerel ortak aracılığıyla çalışmayı amaçlıyor.
Finansman, esaret altında üreme programlarının başlatılmasına, yeniden yerleştirilmeye, istilacı türler ve hastalıklarla mücadeleye olanak tanıyacak. Birçok büyük duyurunun aksine, burada odak noktası büyük iddialar değil, belirli ekosistemlerde somut eylemlerdir. Bezos Earth Fund Başkan Yardımcısı Lauren Sanchez-Bezos, çocukların yok olma tehdidini öğrenmeden çok önce vahşi hayvanlara aşık olduklarını vurguladı. Sorun şu ki, gece papağanı veya sifaka artık var olmadığında onlara ne cevap vereceğiz?
Bu girişim, nesli tükenmekte olan türlere ilişkin Amerikan yasalarının zayıflamasıyla ortaya çıktı. Özel sermaye, devletin giderek görmezden geldiği bir rolü üstleniyor. Bu sadece bir hayırseverlik değil; tüm ekosistemlerin ve nihayetinde insanlığın iklim istikrarının ve gıda zincirlerinin bağlı olduğu genetik ve fonksiyonel çeşitliliği koruma girişimidir.
Kurtarılan her tür, yalnızca bir organizmanın geri dönüşü değil, aynı zamanda tozlayıcılar, tohum dağıtıcıları, böcek popülasyon düzenleyicileri gibi karmaşık bağların yeniden kurulmasıdır. Bir öğe kaybolduğunda, tüm ağ titremeye başlar. Phoenix Species Project, büyük özel yatırımların devlet mekanizmalarının yavaş kaldığı yerlerde işleri hızlandırabileceğini gösteriyor.
Gerçek başarı, basın bültenlerinin sayısıyla değil, on ila on beş yıl sonra kaç türün doğal topluluklardaki yerini yeniden alacağıyla ölçülecektir. Ana ders basittir: biyoçeşitliliğin korunması, sürdürülebilir finansman ve bu türlerin yanında her gün yaşayanlarla yakın işbirliği gerektirir.
