NASA wybrała projekt GIMLI do zbadania studni Marius Hills na Księżycu. Celem jest ustalenie, czy to zapadlisko otwiera się w rozległy podziemny tunel lawowy lub jaskinię.
Projektem Geophysical Instruments for Marius Lunar pit Investigation kieruje Instytut Nauk Planetarnych (PSI). Kierownikiem jest starszy pracownik naukowy i zastępca dyrektora PSI Tan Putzig. Partnerem jest firma Honeybee Robotics, która zajmie się stworzeniem znacznej części sprzętu.
Instrumenty zostaną dostarczone na Księżyc za pomocą komercyjnego modułu lądującego i łazika w ramach programu CLPS. Na miejscu przeprowadzą kompleksowe pomiary bezpośrednio z powierzchni.
W arsenale GIMLI znajdują się georadar, czujniki sejsmiczne, grawimetr i kamery. Wspólnie pozwolą zajrzeć pod księżycowy grunt i, jeśli pustka zostanie wykryta, ocenić jej rozmiary.
Szczególnie godne uwagi jest aktywne sondowanie sejsmiczne. Będzie to pierwsze zamierzone wytworzenie fal sejsmicznych na Księżycu od misji Apollo 17 w 1972 roku.
Studnia Marius Hills znajduje się w jednym z najbardziej wulkanicznie zróżnicowanych regionów Księżyca. Obserwacje orbitalne już od dawna wskazują na możliwe tunele lawowe pod powierzchnią satelity.
Takie naturalne pustki mogłyby stać się niezawodnym schronieniem dla przyszłych astronautów. Chroniłyby przed promieniowaniem, gwałtownymi wahaniami temperatur i mikrometeoroidami — bez konieczności dostarczania ciężkich osłon z Ziemi.
Naukowcy podkreślają: potwierdzenie istnienia rozległej jaskini da nie tylko praktyczne korzyści dla przyszłych misji, ale także nowe dane o wulkanicznej historii Księżyca. Jak daleko sięga ta możliwa pustka i co opowie o przeszłości satelity?
Wybór projektu nastąpił w ramach programu PRISM. NASA ogłosiła o nim na początku października 2026 roku. Badanie stanie się jednym z pierwszych bezpośrednich sondowań geofizycznych księżycowych studni z powierzchni.
