❓PYTANIE:
Jaka jest fundamentalna różnica między Filozofią a Wiedzą? Czy różnią się one kulturowo? Na przykład, to, co dla jednej kultury jest wiedzą, dla innej może być filozofią lub jedynie wiarą. I jak sądzicie, czy być może dlatego współczesne nauki przyrodnicze dominują jako forma wiedzy? Przecież można ją udowodnić wszędzie, niezależnie od miejsca, w którym się znajdujemy.
❗️ODPOWIEDŹ lee:
Cóż, w sensie dosłownym, filozofia to miłość do mądrości. Natomiast Wiedza to bezpośrednie doświadczenie. Osobiście używam dużej litery «W», aby podkreślić, że chodzi dosłownie o doświadczenie, a nie o to, co mi powiedziano.
W ujęciu bardziej akademickim filozofia opiera się na założeniach. Kiedy mówi się «załóżmy, że…», to jest to początek filozofii.
Drugą cechą jest porównywanie lub osądzanie: «stół jest szerszy od krzesła, co oznacza, że…». Bardziej prymitywny wariant to moralizatorstwo: «dobro jest lepsze od zła». W tym przypadku nie jest to już nawet filozofia, lecz sofistyka – wykorzystywanie osobistych wniosków z cudzych osądów.
Wiedza natomiast nie opiera się jedynie na doświadczeniu, ale w swej istocie bazuje na Jednolitym mechanizmie. Jest ona zawsze dostępna na poziomie podświadomym, ponieważ opisuje strukturę istnienia. Człowiek odczuwa ją jako esencję siebie samego. Kiedy przychodzi Wiedza, wszelkie osądy i cała filozofia stają się zbędne.
Pojawienie się Wiedzy odczuwa się dosłownie jako radość i Miłość, ponieważ rozpoznajesz w niej Siebie. Można powiedzieć, że Wiedza opisuje ciebie samego, lecz nie za pomocą słów, a jako bezpośrednie doświadczenie.
W procesie poszukiwania rozwiązań umysł opiera się na pamięci i osądach. Często prowadzi to do bolesnego doświadczenia „mętliku myślowego”, braku spokoju i napięcia. Lecz gdy pojawia się impuls Wiedzy (wgląd, genialna idea), odczuwane jest to jako zachwyt i spokój.
Entuzjazm jest oznaką wewnętrznej Wiedzy, która jeszcze nie dotarła do poziomu świadomego. Oznacza to, że ciało już przyjęło sygnał Wiedzy, natomiast umysł nie jest jeszcze w stanie go przetworzyć, ponieważ z inercji jest zajęty osądzaniem.
Nasza wiedza naukowa opiera się bardziej na osądach, ponieważ jest w niej zakodowane porównywanie. Fizyka newtonowska to fizyka porównania, a nie fizyka Wiedzy. W niej formuły nie posiadają samodzielnej podstawy, nie ma w ogóle nic samodzielnego – cały opis jest przedstawiany jako: „to jest takie, ponieważ zawiera tyle i tyle czegoś innego”.
Zastój w fizyce z tego powodu jest już oczywisty. Masę próbuje się wyprowadzać z „nośnika masy” – bozonu Higgsa – tutaj upraszczam, ale sens jest mniej więcej taki.
W efekcie nauka w ogóle nie jest w stanie definiować czasu i przestrzeni, nie dlatego, że naukowcy są głupi (są inteligentni), ale dlatego, że sama nauka zabrania sobie tego. Istnieje nawet szereg teorii spiskowych mówiących o tym, że zostało to celowo wprowadzone. Jednakże nie chodzi o to, kto to wprowadził. Chodzi o to, że jest to przestarzały paradygmat samego ludzkiego umysłu.
W najbliższym czasie dojdziemy właśnie do oparcia się na Wiedzy. Wówczas nauka we wszystkich dziedzinach zostanie zresetowana. Jedną z podstawowych innowacji będzie rezygnacja z podziału na rodzaje fizyki i chemii – u podstaw będzie leżeć jednolity system Wiedzy, z którego będzie można następnie wyprowadzać kierunki zastosowań w różnych branżach.
