❓VRAAG:
Wat is het fundamentele verschil tussen filosofie en kennis? Verschillen ze cultureel gezien? Wat bijvoorbeeld voor de ene cultuur als kennis geldt, kan voor een andere cultuur filosofie of slechts een geloof zijn. Denkt u dat dit de reden is waarom de moderne natuurwetenschappen domineren als kennis? Ze kan immers overal worden bewezen, ongeacht waar men zich bevindt.
❗️ANTWOORD lee:
Welnu, in wezen is filosofie de liefde voor wijsheid. Kennis daarentegen is directe ervaring. Ik gebruik hier bewust een hoofdletter ‘K’ voor Kennis, om letterlijke ervaring aan te duiden, en niet iets wat ‘men mij heeft verteld’.
In een meer academische zin is filosofie gebaseerd op aannames. Wanneer men zegt ‘stel dat…’, markeert dit het begin van filosofie.
Een tweede kenmerk is vergelijking of oordeelsvorming, bijvoorbeeld: ‘de tafel is breder dan de stoel, dus…’. Een primitievere variant hiervan is moraliseren: ‘goed is beter dan kwaad’. In zo’n geval spreken we zelfs niet meer van filosofie, maar van sofisterij – het trekken van persoonlijke conclusies uit andermans oordelen.
Kennis daarentegen steunt niet alleen op ervaring; het is in de kern gebaseerd op een verenigd mechanisme. Het is altijd op een onderbewust niveau toegankelijk, omdat het de structuur van het bestaan beschrijft.
De mens ervaart het als de essentie van zichzelf; wanneer Kennis zich openbaart, vervallen alle oordelen en elke vorm van filosofie als overbodig.
De komst van Kennis ervaart u letterlijk als vreugde en Liefde, omdat u daarin uzelf herkent. Men kan stellen dat Kennis u beschrijft, maar dan niet in woorden, doch als een directe ervaring.
Bij het zoeken naar oplossingen steunt de geest op geheugen en oordelen. Dit leidt vaak tot een pijnlijke ‘gedachtemalmolen’, gebrek aan innerlijke rust en spanning. Maar wanneer een impuls van Kennis ontstaat (een inzicht, een geniaal idee), voelt dit als extase en vrede.
Enthousiasme is een teken van innerlijke Kennis die nog niet het bewuste niveau heeft bereikt. Dat wil zeggen dat het lichaam het signaal van Kennis al heeft ontvangen, terwijl de geest het nog niet kan verwerken, omdat deze uit inertie nog bezig is met oordelen.
Onze wetenschappelijke kennis is voornamelijk gebaseerd op oordelen, omdat vergelijking erin is verankerd. De Newtoniaanse fysica is bijvoorbeeld een fysica van vergelijking, niet van Kennis.
Daarin hebben formules geen onafhankelijke basis; er is helemaal niets onafhankelijks – elke beschrijving wordt gegeven als ‘dit is zo, omdat het zoveel van iets anders bevat’. De stagnatie in de fysica hierdoor is reeds duidelijk zichtbaar. Men probeert massa af te leiden uit een ‘massadrager’ – het Higgsboson – ik vereenvoudig hier, maar dit is ongeveer de strekking.
Uiteindelijk kan de wetenschap tijd en ruimte helemaal niet definiëren, niet omdat wetenschappers dom zijn (zij zijn intelligent), maar omdat de wetenschap zichzelf dit verbiedt.
Er bestaan zelfs complottheorieën die suggereren dat dit opzettelijk is gedaan. Het gaat er echter niet om wie dit heeft geïmplementeerd; het punt is dat het een verouderd paradigma van de menselijke geest zelf betreft.
In de nabije toekomst zullen we precies op Kennis gaan vertrouwen. Dan zal de wetenschap in alle richtingen opnieuw worden opgestart. Een van de fundamentele vernieuwingen zal het opgeven van de scheiding tussen soorten fysica en chemie zijn – de basis zal een uniform systeem van Kennis vormen, waaruit vervolgens toepassingsgebieden in verschillende sectoren kunnen worden afgeleid.
