Badanie 443 projektantów z 43 krajów pokazało: sztuczna inteligencja jest intensywnie wykorzystywana na etapie generowania pomysłów, ale zdecydowanie odsuwana na etapie finałowym. W fazie Discover — 72 % respondentów, w Deliver — zaledwie 41 %. Paradoks jest oczywisty: im bliżej realnego produktu, tym mniejsze zaufanie do algorytmu.
Przyczyna jest prosta i ekonomiczna. Na wczesnych etapach błąd nic nie kosztuje — nieudany pomysł łatwo odrzucić lub przerobić. Im dalej w „podwójnym rombie” Design Council, tym droższa jest pomyłka: może już dotrzeć do użytkowników. Dlatego projektanci chętnie powierzają AI rozwijanie wariantów, ale zachowują dla siebie prawo do ostatecznego osądu.
Ciekawe, że nawet wyspecjalizowane narzędzia przegrywają ze zwykłym ChatGPT. W fazie Define przypadło na niego 52 % wszystkich wzmianek. Projektanci wolą uniwersalny czat niż wąsko wyspecjalizowane „gadżety”, które badacze najczęściej tworzą właśnie na późniejsze etapy.
Sceptyków powstrzymuje nie wygoda, lecz użyteczność: 40 % tych, którzy nie korzystają z AI, uważa ją za niewystarczająco skuteczną. Jednocześnie 80 % ankietowanych stosuje ją już w co najmniej jednej fazie. Rozdźwięk między entuzjastami a sceptykami się utrzymuje, ale dane zebrano w latach 2025–2026 — w epoce, gdy dzisiejsze modele wydają się już przestarzałe.
Podobny obraz potwierdza eksperyment Figmy: AI skraca czas pracy product managerów o 35 %, a projektantów — tylko o 17 %. Maszyna najlepiej pomaga tym, którzy mają mniej doświadczenia, ale nie zastępuje eksperckiej intuicji przy złożonych decyzjach.
Tak więc AI pozostaje na razie narzędziem „startowym”. Wielokrotnie zwiększa liczbę wariantów, ale nie bierze na siebie odpowiedzialności za końcowy rezultat. W najbliższych latach wszystko zmieni się dopiero wtedy, gdy algorytmy nauczą się nie tylko generować, lecz także niezawodnie doprowadzać design do gotowości.
