W projektowaniu motoryzacyjnym wizja artystyczna nieustannie ściera się z wymogami technicznymi: powierzchnia zaczyna się od idei proporcji, lecz na każdym etapie musi być oceniana, doprecyzowana i przekazywana dalej bez utraty pierwotnego zamysłu.
To właśnie na tym styku skupił się Barry Kimball, Technical Product Manager w Autodesk, podczas sesji Design Deep Dive na konferencji AIF 2026 (2–3 czerwca w Darmstadt). Pokazał on, w jaki sposób Alias 2027 pozwala modelarzom wcześniej dostrzegać zmiany w geometrii, szybciej podejmować decyzje i ograniczać konieczność poprawek w miarę ewolucji projektu.
Kluczowym problemem nie jest brak narzędzi, lecz nadmiar obciążeń zarządczych – drobne zmiany w topologii wpływają na odbicia i przejścia powierzchni, a projektanci często tracą czas na diagnostykę dopiero wtedy, gdy problem stanie się widoczny. Nowe tryby wizualizacji, takie jak cieniowanie, analiza ścian, wyświetlanie krawędzi oraz identyfikacja otwartych brzegów, umożliwiają wgląd „pod powierzchnię” już na etapie siatki kontrolnej. Zamiast naprawiać błędy na samym końcu, projektant dostrzega je w czasie rzeczywistym i reaguje proaktywnie.
Tryb regionów zmienia sam charakter pracy: zamiast budować quady jeden po drugim, modelarz definiuje duże obszary, reguluje gęstość siatki zgodnie z krzywizną i łączy to z tradycyjnymi metodami.
Szczególne znaczenie w Alias 2027 ma Navasto – zintegrowane narzędzie AI do analizy aerodynamicznej. Tradycyjnie badania aerodynamiki odbywają się na późnym etapie cyklu rozwojowego, gdy forma jest już praktycznie zamrożona. Navasto przenosi te testy na wczesną fazę projektowania: twórca widzi na bieżąco, jak jego decyzje wpływają na przepływ powietrza i opór, co pozwala na odważne eksperymenty bez ryzyka uzyskania nieefektywnego rezultatu. Skraca to liczbę iteracji, a co najważniejsze, pozwala projektantom i inżynierom mówić wspólnym językiem już od samego początku.
Prezentacje technologiczne dają przedsmak przyszłości, w której rutynowe zadania, takie jak czyszczenie danych, będą mogły być automatyzowane za pomocą komend. Daje to człowiekowi więcej przestrzeni na ocenę samej formy – czyli na to, co stanowi istotę jego profesji.
W rezultacie Alias ewoluuje nie w stronę skomplikowania, lecz przejrzystości: narzędzia stają się mniej inwazyjne, logika ich działania bardziej zrozumiała, a przestrzeń dla ludzkiego kunsztu – szersza. W branży, w której szybkość ma sens tylko wtedy, gdy służy wypracowaniu lepszych rozwiązań, ma to znaczenie fundamentalne.
