Wetenschappers van Stanford Medicine hebben met behulp van kunstmatige intelligentie een natuurlijke molecuul, BRP genaamd, geïdentificeerd die de eetlust en het lichaamsgewicht op een vergelijkbare manier beïnvloedt als semaglutide, maar dan zonder de veelvoorkomende bijwerkingen.
BRP is een peptide van 12 aminozuren, afgeleid van het prohormoon BRINP2. In tegenstelling tot Ozempic, dat receptoren door het hele lichaam beïnvloedt, inclusief de darmen en alvleesklier, activeert BRP voornamelijk neuronen in de hypothalamus – het hersengebied dat verantwoordelijk is voor honger en metabolisme.
Onderzoek, gepubliceerd in Nature, toonde aan dat een injectie met BRP bij muizen en minivarkens de voedselinname tot een uur lang met 50% verminderde. Na 14 dagen dagelijkse injecties verloren obese muizen gemiddeld 3 gram, bijna uitsluitend vetmassa, terwijl de controlegroep juist aankwam.
De dieren vertoonden geen veranderingen in mobiliteit, wateropname, angstig gedrag of ontlastingsfrequentie. De onderzoekers zagen geen tekenen van misselijkheid of significant spierverlies – typische problemen bij GLP-1 gebaseerde medicijnen.
De ontdekking was mogelijk dankzij het algoritme Peptide Predictor, dat 20.000 menselijke genen analyseerde en 373 prohormonen identificeerde die potentieel gesplitst konden worden door het enzym prohormone convertase 1/3. Van de 100 geteste peptiden toonde BRP de sterkste invloed op de activiteit van neuron-achtige cellen – een tienvoudige toename vergeleken met de controle.
Wat maakt BRP bijzonder interessant voor verder onderzoek? Het molecuul werkt via een ander metabool pad dan semaglutide, en de wetenschappers plannen al klinische proeven bij mensen via het bedrijf Merrifield Therapeutics, mede opgericht door hoofdonderzoeker Kathryn Svensson.
Hoewel de resultaten momenteel beperkt zijn tot diermodellen, biedt de gerichte werking van BRP op de hypothalamus hoop op een meer specifieke gewichtscontrole zonder de systemische effecten van bestaande medicijnen.
