Naukowcy z Stanford Medicine przy użyciu sztucznej inteligencji zidentyfikowali naturalną cząsteczkę BRP, która wpływa na apetyt i masę ciała w sposób podobny do semaglutydu, ale bez powszechnych skutków ubocznych.
BRP to peptyd składający się z 12 aminokwasów, pochodzący z pro-hormonu BRINP2. W przeciwieństwie do Ozempicu, który działa na receptory w całym organizmie, w tym w jelitach i trzustce, BRP głównie aktywuje neurony w podwzgórzu – obszarze mózgu odpowiedzialnym za głód i metabolizm.
Badanie opublikowane w Nature wykazało, że wstrzyknięcie BRP myszom i miniaturowym świniom zmniejszyło spożycie pokarmu o 50% na okres do godziny. Po 14 dniach codziennych iniekcji otyłe myszy straciły średnio 3 gramy, głównie z tkanki tłuszczowej, podczas gdy grupa kontrolna przybrała na wadze.
Zwierzęta nie wykazywały zmian w aktywności ruchowej, spożyciu wody, zachowaniach lękowych ani częstotliwości defekacji. Badacze nie zaobserwowali oznak nudności ani znaczącej utraty masy mięśniowej – typowych problemów leków opartych na GLP-1.
Odkrycie było możliwe dzięki algorytmowi Peptide Predictor, który przeanalizował 20 000 ludzkich genów i wyizolował 373 pro-hormony potencjalnie rozszczepiane przez enzym prohormone convertase 1/3. Spośród 100 przetestowanych peptydów BRP wykazał najsilniejszy wpływ na aktywność komórek przypominających neurony – dziesięciokrotny wzrost w porównaniu z grupą kontrolną.
Co czyni BRP szczególnie interesującym dla przyszłych badań? Cząsteczka działa poprzez inny szlak metaboliczny niż semaglutyd, a naukowcy już planują badania kliniczne na ludziach za pośrednictwem firmy Merrifield Therapeutics, której współzałożycielką jest wiodąca autorka badania, Kathryn Svensson.
Obecnie wyniki są ograniczone do modeli zwierzęcych, ale precyzyjne działanie BRP na podwzgórze daje nadzieję na bardziej ukierunkowaną kontrolę wagi bez ogólnoustrojowych efektów istniejących leków.
