In de zesde minuut van de oefenwedstrijd tegen Oezbekistan nam Son Heung-min een vrije trap en opende de score. Voor de 34-jarige captain was dit zijn 59-ste doelpunt voor het nationale team van Zuid-Korea. Een record dat 47 jaar standhield, is gevallen.
Cha Bum-kun maakte zijn 58 doelpunten in de jaren 1970–1980, toen het Koreaanse voetbal pas net op het wereldtoneel verscheen. Son evenaarde hem in de vorige wedstrijd tegen Uruguay en ging nu voorbij hem. Zuid-Korea won met 2:0, maar de belangrijkste uitkomst van de wedstrijd is niet het resultaat, maar de wisseling van tijdperk in het nationale team.
Son bezit al lang een ander record — dat van de meeste interlands (151). Hij speelde vier wereldkampioenschappen en evenzoveel Aziatische bekers. De overstap naar Los Angeles in 2025 verzwakte zijn invloed niet: in de pauze tussen clubwedstrijden blijft hij het team vooruit trekken. Toch vierde hij het record na zijn doelpunt niet als een persoonlijke triomf.
“Het is me ongemakkelijk dat mijn naam naast die van Cha Bum-kun wordt genoemd,” zei Son na de wedstrijd. “Hij is altijd een groot man geweest. Ik hoop dat iemand die veel getalenteerder is dan ik dit record binnenkort verbreekt.” Zulke woorden uit de mond van een recordhouder klinken ongewoon. Meestal benadrukken sporters hun eigen verdiensten. Hier is er respect voor het verleden en bijna een verontschuldiging tegenover een legende.
Dit moment onthult de essentie van het Koreaanse voetbal: respect voor voorgangers is belangrijker dan persoonlijke roem. Cha Bum-kun scoorde niet alleen, maar trainde later ook het nationale team. Son werd juist het symbool van een generatie die opgroeide met zijn voorbeelden. Het record ging over van een man die in de Bundesliga speelde in de tijd dat het Aziatische voetbal ontluikende, naar een speler die in de Premier League uitkwam en nu in de MLS.
Voor de fans en de bond is dit niet zomaar een cijfer. Het is een signaal dat het Koreaanse voetbal decennialang spelers van wereldklasse kan voortbrengen. De volgende die de 59 doelpunten verbreekt, traint misschien al in een academie of speelt in de K-league. Son heeft zelf de lat gelegd: niet zomaar het record verbreken, maar het waardig doen — zoals het een voortzetter van het werk van Cha Bum-kun betaamt.
