Op een schilderachtig stuk snelweg 3 in het zuiden van Alberta, te midden van heuvels en uitlopers, staan niet zomaar palen en hekken. Er schuilt een heel systeem achter dat de spelregels tussen wegen en wilde dieren verandert.
Het Rock Creek-project, ongeveer tien kilometer lang, kostte 11 miljoen dollar. Volgens de provincie zal het zich binnen 15 jaar terugverdienen door het verminderde aantal aanrijdingen met dieren.
Vroeger werden op dit traject jaarlijks gemiddeld 30 dode dieren opgeraapt. Het werkelijke aantal slachtoffers is volgens onderzoekers drie keer zo hoog: veel dieren gaan verderop sterven, weg van de weg.
Aanrijdingen met grote zoogdieren kostten de samenleving bijna een miljoen dollar per jaar. Het nieuwe systeem moet dergelijke gevallen met 80 procent verminderen, zodra de dieren aan de oversteekplaatsen gewend zijn.
Aan de basis van het project ligt het werk van biologen van Wildlife Science Centre en Miistakis Institute. Zij bestuderen migraties met behulp van GPS-halsbanden en camera's om te begrijpen waar dieren de weg precies willen oversteken.
De omheiningen zijn ontworpen met het gedrag van verschillende soorten in gedachten. Stalen palen en schuine bovenkanten voorkomen dat beren en poema's eroverheen klimmen, en het gaas onderaan voorkomt dat ze eronderdoor graven.
Onder de snelweg is een speciale oversteekplaats aangelegd, vermomd als natuurlijk landschap. In de eerste veertig dagen na de opening registreerden camera's 45 gevallen van gebruik van de oversteekplaats door herten, coyotes, vossen, wasberen, elanden en zelfs een poema.
Grizzlyberen met welpen bekijken voorlopig alleen nog de ingang, maar dat is normaal: grote roofdieren hebben meer tijd nodig om aan een nieuw bouwwerk te wennen.
Dergelijke oversteekplaatsen zijn niet alleen belangrijk voor de veiligheid. Ze behouden de connectiviteit van populaties: dieren kunnen zich tussen verschillende hellingen verplaatsen, voedsel zoeken en ongunstige omstandigheden vermijden.
Zonder de mogelijkheid om de weg over te steken, raken de noordelijke en zuidelijke kant van de weg geïsoleerd, en houden de dieren nog maar half zoveel overlevingsopties over.
Vroege gegevens tonen aan dat dieren snel veilige routes leren en deze gewoonte zelfs doorgeven aan volgende generaties.
Het Rock Creek-project is een zeldzaam voorbeeld waarbij natuurbehoudsmaatregelen tegelijkertijd de kosten voor autoreparaties en medische behandelingen verlagen.
Het monitorsysteem Alberta Wildlife Watch helpt bij het vinden van nieuwe hotspots en het verbeteren van constructies op andere wegen.
