In de zuidelijke provincies van China, tussen de steile kalkstenen heuvels van Guangxi, stuitten nachtelijke onderzoekers op een onverwachte concentratie van zeldzame primaten. Recente nachtelijke inventarisaties brachten 98 exemplaren van de noordelijke dwergplompe lori (Xanthonycticebus intermedius) aan het licht — bijna evenveel als er eerder in het hele land werden geteld.
Vroeger werd aangenomen dat er in China iets meer dan honderd van deze bedreigde dieren leefden, vooral in de provincie Yunnan. Nieuwe gegevens, gepubliceerd in het tijdschrift Integrative Zoology door onderzoekers van de Pedagogische Universiteit van Guangxi, verdubbelen bijna de bekende populatieomvang en breiden het verspreidingsgebied van de soort naar het noorden uit.
Van juni tot oktober van het jaar 2025 legden de wetenschappers bijna 286 kilometer af over zes gebieden in Guangxi. Lori's werden in vier daarvan aangetroffen, waarbij de grootste concentratie — 37 exemplaren — werd vastgesteld in het district Longzhou. De trefkans liep op tot 1,08 exemplaar per kilometer in Ningming en 0,93 in Pingxiang.
De meeste aangetroffen dieren — 79 van de 98 — leven buiten beschermde gebieden. Dit wijst erop dat een aanzienlijk deel van de populatie onopgemerkt bleef in moeilijk toegankelijke karstbossen, waar zelden nachtelijke inventarisaties worden uitgevoerd.
De soort komt ook voor in Noord-Vietnam, maar werd in China lang onderschat vanwege de teruggetrokken nachtelijke levenswijze en het complexe reliëf. Deskundigen zoals Anna Nekaris van de Universiteit van Anglia Ruskin merken op dat dergelijke vondsten aanzetten tot grondiger onderzoek naar weinig bestudeerde soorten.
De ontdekking onderstreept hoe belangrijk het is om gerichte nachtelijke tellingen uit te voeren in afgelegen gebieden: veel soorten kunnen langer in gefragmenteerde bossen overleven dan werd aangenomen, als er niet speciaal naar hen wordt gezocht.
Het uitvoeren van regelmatige nachtelijke inventarisaties in de karstzones van Guangxi en aangrenzende regio's zal het mogelijk maken de toestand van de populaties nauwkeuriger te beoordelen en de beschermingsplannen buiten de reservaten bij te stellen.
