Een opmerkelijke ontdekking in de nevelige bergbossen van Bolivia heeft geleid tot de officiële beschrijving van een nieuwe wilde kattensoort, voor het eerst in meer dan honderd jaar. Deze kleine jager, die de wetenschappelijke naam Leopardus tilcayo draagt, weegt ongeveer anderhalve kilogram en heeft een lichaamslengte van net geen halve meter. Uiterlijk lijkt het dier op een miniatuurversie van een luipaard, met een lichtbruine vacht die bedekt is met donkere rozetten. Lokale bewoners kenden de kat al langer onder de naam 'tilcayo', maar genetische analyses hebben nu definitief bevestigd dat het om een aparte soort gaat en niet om een variant van reeds bekende ocelotten.
New Cat A Leopardus tilcayo at Senda Verde Animal Refuge in Bolivia’s Yungas region. nbcnews.com/science/enviro…
Het onderzoek, gepubliceerd in het gerenommeerde tijdschrift Current Biology, onthult dat de zogenaamde ocelotten van Zuid-Amerika in werkelijkheid vijf genetisch verschillende soorten omvatten. De lijn waaruit de tilcayo voortkomt, splitste zich ongeveer 1,4 miljoen jaar geleden af van de andere soorten. Over de biologie van deze nieuwe soort is nog weinig bekend. Onderzoek van uitwerpselen wijst op de aanwezigheid van kleine knaagdieren, en cameravallen registreren voornamelijk nachtelijke activiteit. Een van de levende exemplaren, een tienjarige mannetjeskat, verblijft momenteel in het Senda Verde dierenopvangcentrum nadat het dier in beslag was genomen bij een lokale familie.
De ontdekking vond plaats in de Yungas-regio, een gebied dat bekend staat om zijn vochtige, nevelige bergbossen. Deze ecosystemen staan al lange tijd onder zware druk door ontbossing, de uitbreiding van landbouwgrond, bosbranden en mijnbouwactiviteiten. Onderzoekers schatten dat veel diersoorten in dit gebied mogelijk zullen verdwijnen nog voordat ze ontdekt en beschreven kunnen worden. De analyse van DNA van 38 individuen uit verschillende landen heeft niet alleen geholpen bij het identificeren van de nieuwe soort, maar ook bij het beschrijven van een ondersoort in de Peruaanse Yungas.
Op dit moment beschouwt de Internationale Unie voor Natuurbescherming (IUCN) de ocelotten als twee kwetsbare groepen met een afnemende populatie. Na een herziening van de status van de verschillende lijnen, waaronder de tilcayo, zou de soort een hogere bedreigingsstatus kunnen krijgen. Wetenschappers benadrukken dat zelfs binnen de relatief goed bestudeerde groep van zoogdieren, zoals de katachtigen, nog steeds onontdekte soorten bestaan. Het behoud van deze soorten is direct afhankelijk van de bescherming van complete ecosystemen.
Het beschermen van bosfragmenten, het herstellen van verbrande gebieden en het waarborgen van de verbinding tussen leefgebieden zijn concrete stappen die essentieel zijn om de nieuwe soort een kans op overleven te bieden. Elke nieuwe ontdekking herinnert ons eraan dat de natuur nog vele geheimen herbergt, maar dat de tijd om deze te ontrafelen en te beschermen steeds korter wordt.
