20 Eylül 2026 tarihinde New York'ta Climate Week sırasında The Independent üçüncü Climate 100 List'ini yayımladı. Listede yer alanlar arasında Chapter Zero'nun başı Vikki Moffatt ve Navdanya'nın kurucusu Vandana Shiva da var. İsimlerinin yan yana gelmesi tesadüf değil: biri FTSE 100 yönetim kurullarıyla, diğeri Hindistan'ın tohumlarını koruyan çiftçileriyle çalışıyor.
Moffatt üç yıl içinde Chapter Zero'nun üye sayısını neredeyse 4000 kişiye çıkararak FTSE 100 şirketlerinin 80 %'ini kapsadı. Radikal açıklamalar çağrısında bulunmuyor; bunun yerine yönetim kurullarının gündemine somut araçlar yerleştiriyor: geçiş planları, iklim risklerinin değerlendirilmesi, ücretlerin emisyon hedeflerine bağlanması. Kantar'daki danışmanlıktan Ellen MacArthur Foundation'ın kuruluşuna katılımına uzanan yolu, onun için iklim gündeminin çoktan ayrı bir ESG maddesi değil, kurumsal stratejinin bir parçası hâline geldiğini gösteriyor.
Shiva, tohumları şirketlerin mülkiyetine veren yasalara karşı protestolarla başladı. 150'den fazla tohum bankası ve Navdanya örgütünü kurarak çiftçilerin tohumları saklama, değiş tokuş etme ve yeniden ekme hakkını savundu. Yaklaşımı ekoloji, feminizm ve gıda egemenliğini bir bütün olarak ele alıyor. Ona göre iklim adaleti, neyin ekildiği ve ona kimin sahip olduğu üzerindeki denetim olmadan mümkün değil.
Her ikisinin de 2026 yılı listesine alınması önemli bir kaymayı ortaya koyuyor: iklim gündemi artık "iş dünyası" ve "aktivizm" diye ayrılmıyor. Moffatt, kurumsal aktörlerin ticari mantıklarını yitirmeden iklimi DNA'larına nasıl yerleştirebileceğini gösteriyor. Shiva ise yerel pratikler ve topluluk hakları korunmadan hiçbir kurumsal hedefin bildiriden öteye geçemeyeceğini kanıtlıyor. İkisinin aynı anda kabul görmesi, gerçek değişimin hem aşağıdan gelen baskıyı hem de yukarıda yeniden yapılanmayı gerektirdiğini söylüyor.
Moffatt yönetim kurulları için "yeni dünya düzeni"nden söz ederken, Shiva su toplama ve tohum saklama işindeki "kadınların görünmez emeği"nden söz ederken, aynı sorunun farklı ölçeklerini tarif ediyorlar: kaynakları kim kontrol ediyor ve bunların sorumluluğunu kim taşıyor. Aşırı sıcakların artık norm hâline geldiği 2026 yılında bu soru teorik olmaktan çıkıyor.
Climate 100 List'teki varlıkları, sürdürülebilir bir geleceğin tek bir yoldan değil, birçok yolun kesişmesinden inşa edildiğini gösteriyor; bu kesişmeler ne kadar artarsa, iklim gündeminin yalnızca sözde kalma olasılığı o kadar azalıyor.
