Her yıl yaklaşık on milyon ziyaretçiyi ağırlayan Dublin'deki Phoenix Park'ta, alageyikler (Dama dama) insanlardan yiyecek umuduyla yaklaşmaya alıştılar. Hayvanı besleme masum isteğiyle başlayan şey, kalıcı bir soruna dönüştü: geyikler hiçbir şeyi olmayanlardan bile yemek dilenmeye başladı ve bu da hastalıkların yayılma, saldırganlık ve trafik kazaları riskini artırıyor.
Parkta 2018-2024 yılları arasında yapılan yedi yıllık bir araştırma, insanların davranışlarını değiştirmenin ne kadar zor olduğunu gösterdi. Bilim insanları beslemeyi azaltmak için üç farklı kampanya denedi. İlki, 2019'da tabelalar, posterler ve artırılmış korucu devriyelerine dayanıyordu ve vakalarda belirgin bir azalma sağladı. Ancak 2020'de pandemi tüm planları bozdu ve 2021'de sosyal medya ve "Geyiklere Noel Baba" mektupları ziyaretçi aktivitesini yalnızca geçici olarak azalttı.
2022 yılına gelindiğinde besleme seviyesi sadece başlangıç noktasına dönmekle kalmadı, onu da aştı. Yedi kat daha fazla bütçe ayrılan ve televizyon, radyo ve ünlülerin dahil edildiği 2024'ün en büyük kampanyası hiçbir etki göstermedi. İnsanlar tabelaları fark etmeyi bırakmış gibi görünüyor ve yabancı turistler yerel sosyal medya mesajlarının etkisine girmedi.
Araştırma, başarısızlığın başka nedenlerini de ortaya çıkardı: İnternetteki bazı popüler sayfalar tam tersine beslemeyi teşvik ediyordu ve ziyaretçi yoğunluğunun mevsimsel ve günlük zirveleri, erkek geyiklerin en aktif olduğu zamanlarla çakışıyordu. Veriler, iki bağımsız yöntemle toplandı: hafta sonları geyik gruplarının gözlemlenmesi ve yıl boyunca yapılan düzenli anketler, bu da mevsimsel örüntülerin izlenmesine olanak sağladı.
Yazarlar vurguluyor: Sürekli, "her zaman açık" bilgilendirme olmadan, başarılı önlemler bile hızla gücünü yitirir. Kampanyaların geliştirilmesine sosyal psikologlar ve pazarlamacılar dahil edilmesini ve yerel halk için uzun vadeli eğitim programlarının değerlendirilmesini tavsiye ediyorlar. Görünüşe göre tek seferlik eylemler derin alışkanlıkları değiştirmiyor.
Böylece, yabani hayvanları gereksiz insan müdahalesinden korumak, tek seferlik çabalar değil, sistemli ve sürekli bir çalışma gerektirir.
