Cornwall'daki Bodmin Moor'da, yüzyıllar sonra ilk kez 21 beyaz leylek özgürlüğüne kavuştu. Kuşların çoğu, Cornwall Leylek Projesi'nin kafeslerinde bu yıl burada doğmuştu. Kısa bir tereddüdün ardından gökyüzüne yükselen leylekler, izleyicilere fundalıkların üzerinde zarifçe süzüldüklerini gösterdi.
Bu proje, organik tarımın doğayı yeniden canlandırma çalışmalarıyla birleştiği Hamatethy çiftliğinde 2021 yılında başlatıldı. Kurucu Jan Swiderski ve ekibi, beş çift yetişkin kuş yetiştirerek onların yavrularını doğaya saldı. Kırlangıçlar gibi güçlü bir geri dönüş içgüdüsüne sahip olan bu kuşlar, sonbaharda İspanya veya Fas'a doğru güneye göç edecek; ancak hesaplamalara göre birkaç yıl içinde yuvalamak için tam da buraya geri dönecekler.
Tarihsel olarak, beyaz leylekler İngiltere'de yuva yapan türler arasında sayılmamıştır; bilinen tek üreme kaydı 1416 yılında İskoçya'dan gelmektedir. Natural England, bu tür salımların bir öncelik olmadığını vurguluyor. Ancak, iklimsel değişimler türlerin yaşam alanlarını dönüştürmekte; arı kuşları, çeltikçiller ve diğer türler zaten kuzeye doğru ilerliyor. Swiderski, Bodmin Moor'un sağlıklı toprakları, solucanları ve böcekleriyle leylekler için uygun olduğunu, ancak nemli alanların korunması ve yoğun tarımdan kaçınılması gerektiğini belirtiyor.
Projenin modeli, 2016 yılından bu yana vahşi bir popülasyonun oluştuğu Sussex'teki Knepp Malikanesi'ndeki başarılı bir programdan alınmıştır. Cornwall'daki kuşlar, muhtemelen Sussex'teki leyleklerle birlikte göç edeceklerdir. Swiderski'ye göre, leyleklerin asıl değeri sadece ekolojik rollerinde değil, aynı zamanda insanların doğaya dikkatini çekme yeteneklerinde de yatmaktadır: onları gözlemlemek, toprak verimliliği, organik tarımın rolü ve sulak alanların korunması hakkında konuşmalara yol açmaktadır.
Salım duygusal anlara sahne oldu: Swiderski gurur gözyaşlarını gizleyemezken, izleyiciler kuşların her kanat çırpışını dikkatle takip etti. Hatta bir karga ile yaşanan küçük bir sürtüşme bile kuşların yeni ortamlarına alışmasına engel olmadı. Her şey yolunda giderse, birkaç yıl içinde Cornwall'daki çatılarda ve ağaçlarda yeni yuvalar belirecek – bu da bölgenin yeniden yaşanabilir hale geldiğinin bir işareti olacak.
Bu tür projeler, habitat restorasyonu ve eğitim konularındaki kararlı çabaların, uzun bir aradan sonra bile türleri alışkın oldukları bölgelere nasıl geri getirebileceğini göstermektedir.
