Yayılış alanının güney kesimi boyunca binlerce göl ve göleti kapsayan yeni bir araştırmada, dalgıç popülasyonu on yıllar boyunca ortalama 40 oranında belirgin bir üretkenlik düşüşü gösteriyor. Ancak Maine eyaleti bu tabloda öne çıkıyor: burada çift başına düşen yavru sayısı 35 yıldan fazla süredir görece istikrarlı kalıyor ve 2026 yılında yerel gözlemciler yalnızca eyaletin güney kesiminde yaklaşık 2770 yetişkin kuş ve 276 yavru saydı.
Birds Canada araştırmacıları uzun yıllara dayanan verileri analiz etti ve Kanada'nın çayır bölgeleri ile deniz kıyısı eyaletlerinde düşüşün çok daha dik olduğunu belirtti. Maine'de ise ekolojist Matt Fuerst'e göre «üretkenlik düşüşüne dair çok az kanıt» var ve son on yıllarda göstergeler aynı düzeyde kaldı. Bu, inşaat, kirlilik ve balıkçılıkta kullanılan kurşun ağırlıkların kuşları tehdit etmeye devam ettiği genel eğilimle çelişiyor.
İklim faktörleri de rol oynuyor: daha asidik yağmur suyu ve sağanak akışından kaynaklanan bulanıklık, dalgıçların balık bulmasını zorlaştırıyor. Yine de Maine'de yetişkin kuşlar kendilerini oldukça iyi hissediyor ve yavru üretimi istikrarlı kalıyor; gerçi son dönemdeki bazı gözlemler genel üretkenliğin popülasyonun uzun vadeli olarak sürdürülmesi için gereken düzeyin hâlâ altında olduğuna işaret ediyor.
Eyalette izleme çalışmalarını yürüten Maine Audubon örgütü de bunu doğruluyor: yetişkin dalgıçlar iyi durumda ve yavru sayısı on yıllar boyunca keskin dalgalanmalar göstermedi. Bu, kurşun takımların kısıtlanmasından eğitim programlarına ve kıyı bölgelerindeki yapılaşmanın denetlenmesine kadar uzanan yıllara dayanan koruma çabalarının sonucu.
Bu yerel istikrar, ekosistemin tek tek bölümlerinin daha geniş tehditlere karşı nasıl bir tampon işlevi görebileceğini hatırlatıyor. Ötüşleri kuzey göllerinin simgesi hâline gelen dalgıçlar burada şimdilik konumlarını koruyor ve hedefli önlemlerin olumsuz süreçleri yavaşlatabileceğine dair umut veriyor.
Aynı zamanda uzmanlar, izleme çalışmaları sürdürülmeden ve değişen koşullara uyum sağlanmadan Maine'de bile durumun değişebileceğini vurguluyor. İstikrar bir varış noktası değil, korumanın tutarlı olduğunda ve verilere dayandığında işe yaradığının bir işaretidir.
