In een nieuw onderzoek dat duizenden meren en vijvers in het hele zuidelijke deel van het verspreidingsgebied omvatte, vertoont de populatie zeeduikers een duidelijke daling van de productiviteit — gemiddeld met 40 procent over decennia. De staat Maine springt er echter uit tegen deze achtergrond: hier blijft het aantal kuikens per paar al meer dan 35 jaar relatief stabiel, en in 2026 telden plaatselijke waarnemers ongeveer 2770 volwassen vogels en 276 kuikens, alleen al in het zuidelijke deel van de staat.
Onderzoekers van Birds Canada analyseerden gegevens over vele jaren en merkten op dat de achteruitgang in de Canadese prairies en de maritieme provincies veel scherper was. In Maine daarentegen is er volgens ecoloog Matt Furst „weinig bewijs van een daling van de productiviteit”, en bleven de cijfers de afgelopen decennia op hetzelfde niveau. Dat staat in contrast met de algemene trend, waarbij bouw, vervuiling en loden visgewichten de vogels blijven bedreigen.
Ook klimaatfactoren spelen een rol: zuurder regenwater en troebelheid door afstromend regenwater maken het voor zeeduikers moeilijker om vis te vinden. Toch voelen de volwassen vogels zich in Maine redelijk goed, en blijft de kuikenproductie stabiel, hoewel enkele recente waarnemingen erop wijzen dat de totale productiviteit voorlopig onder het niveau ligt dat nodig is om de populatie op lange termijn in stand te houden.
De organisatie Maine Audubon, die in de staat de monitoring verzorgt, bevestigt dit: de volwassen zeeduikers verkeren in goede staat, en het aantal kuikens heeft over decennia geen scherpe schommelingen vertoond. Dat is het resultaat van jarenlange inspanningen op het gebied van bescherming — van beperkingen op loodhoudend vistuig tot voorlichtingsprogramma's en controle op de bebouwing van kustgebieden.
Een dergelijke plaatselijke stabiliteit herinnert eraan hoe afzonderlijke delen van een ecosysteem als buffer kunnen dienen tegen bredere bedreigingen. De zeeduikers, wier roep het symbool van de noordelijke meren is geworden, behouden hier voorlopig hun positie, wat hoop geeft dat gerichte maatregelen negatieve processen kunnen vertragen.
Tegelijkertijd benadrukken deskundigen: zonder voortzetting van de monitoring en aanpassing aan veranderende omstandigheden kan de situatie zelfs in Maine veranderen. Stabiliteit is geen eindpunt, maar een signaal dat bescherming werkt wanneer zij consequent is en op gegevens is gebaseerd.
