W świecie, w którym klimat zmienia się szybciej niż możliwości adaptacyjne wielu roślin, szczególnego znaczenia nabiera analiza archaicznych grup flory, które przetrwały miliony lat. Na Uniwersytecie Tennessee młody naukowiec otrzymał prestiżowe wyróżnienie, które pozwoli na wnikliwe zbadanie mechanizmów decydujących o przetrwaniu świata roślinnego.
Adiunkt Jacob Suissa z Wydziału Ekologii i Biologii Ewolucyjnej został uhonorowany nagrodą Ralph E. Powe Junior Faculty Enhancement Award przyznawaną przez Oak Ridge Associated Universities. Kwota pięciu tysięcy dolarów, uzupełniona przez fundusze uczelni w ramach systemu matchingowego, zostanie przeznaczona na badania nad ewolucją systemu naczyniowego paproci. Projekt badawczy opiera się na wykorzystaniu nowoczesnego mikroskopu rentgenowskiego uniwersytetu oraz metod uczenia maszynowego w analizie obrazu.
Suissa stawia pytanie o to, jak procesy rozwojowe wpływają na wykształcanie się u roślin nowych form i funkcji. Paprocie, których przodkowie żyli już w dewonie, stanowią doskonały model badawczy: ich tkanki przewodzące – system rurek transportujących wodę i składniki odżywcze – ewoluowały w warunkach drastycznie odmiennych od dzisiejszych. Zrozumienie tych przemian pomaga wyjaśnić, dlaczego niektóre gatunki przetrwały do dziś, podczas gdy inne bezpowrotnie wyginęły.
Praktyczne znaczenie tych prac jest oczywiste. Uszkodzenie systemu naczyniowego rośliny wiąże się dla niej z poważnym zagrożeniem. Wiedza o tym, jak taki system może ewoluować, okaże się niezwykle przydatna przy hodowli odpornych odmian uprawnych oraz w ocenie zdolności dzikich gatunków do przetrwania fal upałów i suszy. Ponadto badanie wpływu rozwoju osobniczego na powstawanie nowych cech przyczynia się do tworzenia ogólnych modeli prognostycznych dotyczących ewolucji.
Suissa to botanik z klasycznym wykształceniem, który zgłębia ewolucję roślin w perspektywie głębokiego czasu oraz w kontekście globalnych zmian. Naukowiec sprawuje również pieczę nad kolekcją paproci w uniwersyteckim herbarium i kieruje edukacyjną organizacją non-profit Let’s Botanize, której misją jest popularyzacja wiedzy o roślinach jako sposób na walkę z kryzysem bioróżnorodności i klimatu.
Nagroda Powe jest przyznawana młodym pracownikom naukowym, którzy zajmują stanowiska typu tenure-track nie dłużej niż dwa lata. Jej przyznanie podkreśla potencjał badacza, a zarazem wpisuje się w misję Kolegium Nauk Humanistycznych i Przyrodniczych polegającą na wspieraniu przełomowych projektów. W dobie, gdy rośliny stanowią fundament łańcuchów pokarmowych i regulują klimat naszej planety, finansowanie takich przedsięwzięć jest inwestycją w długofalową stabilność ekosystemów.
Wspieranie młodych botaników badających pradawne mechanizmy przetrwania roślin pozwala precyzyjniej przewidywać, które gatunki zaadaptują się do nadchodzących warunków, i dostarcza konkretnych narzędzi do ochrony szaty roślinnej Ziemi.
