W połowie października 2026 roku Kalifornijska Komisja ds. Ryb i Dzikiej Przyrody zatwierdziła utworzenie dwóch nowych państwowych rezerwatów morskich u wybrzeży hrabstwa Santa Barbara. To pierwsze uzupełnienia sieci morskich obszarów chronionych stanu od ponad dekady i po raz pierwszy inicjatywa wyszła od rdzennych plemion Czumasz.
Chodzi o strefę Mishopshno w pobliżu Carpinterii oraz strefę Point Sal na północy. Pierwsza chroni jeden z najbardziej odpornych lasów kelpowych w kanale Santa Barbara, rafy skalne i miejsca skupiania się młodych żarłaczy białych. Druga obejmuje odległy obszar z zaroślami wodorostów, legowiskami lwów morskich i ważnymi szlakami migracji wielorybów. Obie tereny zaproponowały plemiona: Santa Ynez Band of Chumash Indians oraz Północna Rada Czumasz.
Nowe przepisy pozwalają na wędkowanie z brzegu na wędkę, ale zakazują połowów komercyjnych i połowów z łodzi. Dla plemion przewidziano wyjątek na tradycyjny zbiór. W ten sposób ochrona łączy się z szacunkiem dla praktyk kulturowych, które przez wieki utrzymywały równowagę w tych wodach.
Decyzja stała się częścią pierwszego dziesięcioletniego przeglądu sieci morskich obszarów chronionych Kalifornii. Jednocześnie rozszerzono strefę Point Dume i wzmocniono ochronę Pyramid Point. W rezultacie udział chronionych wód przybrzeżnych wzrósł do 22,2 procent, przybliżając stan do celu 30 procent do 2030 roku. Według gubernatora Gavina Newsoma to historyczny krok w partnerstwie z plemionami i przywracaniu im roli strażników terenów przybrzeżnych.
Za suchymi liczbami kryje się głębsza zmiana: uznanie, że tradycyjna wiedza rdzennych ludów może uzupełnić naukowe podejście do ochrony ekosystemów. Lasy kelpowe, rafy i żłobki rekinów to nie po prostu „siedliska”, lecz żywe systemy, w których każde ogniwo jest związane z innymi. Gdy zarządzanie opiera się na dialogu państwa i plemion, ochrona staje się nie tylko zakazem, ale i kontynuacją dawnej praktyki troski o morze.
Proces nie jest jeszcze zakończony: przed nami formalne zatwierdzenie przepisów i ocena środowiskowa, a nowe strefy wejdą w życie za kilka lat. Jednak już teraz jasne jest, że Kalifornia daje przykład, jak współczesna ochrona przyrody może opierać się na wielowiekowym doświadczeniu tych, którzy zawsze żyli nad oceanem.
