W Chinach, gdzie gęsto zaludnione regiony graniczą z delikatnymi ekosystemami, niedawna ocena wykazała, że ukierunkowana ochrona kluczowych obszarów przyrodniczych przynosi widoczne rezultaty. Według Ministerstwa Ekologii i Środowiska, 98,9% z 452 rezerwatów przyrody otrzymało oceny „doskonały” lub „dobry”.
Szczególnie imponująca jest odbudowa populacji rzadkich gatunków. W rezerwacie na Górze Mount Everest liczba irbisów wzrosła z 87 do 106 osobników, a ich zasięg powiększył się o prawie 2 tysiące kilometrów kwadratowych. W Gansu liczba żurawi białoszyich wzrosła prawie trzykrotnie – z 86 do 238 ptaków.
Poprawia się również jakość ekosystemów. W 97,3% rezerwatów przyrody woda w rzekach i jeziorach pozostaje czysta, a w 85% wzrasta biomasa na lądzie. Odbudowano setki hektarów lasów namorzynowych w Fujian i prawie 30 tysięcy hektarów terenów podmokłych w Jiangsu.
Co równie ważne, na tych obszarach nadal odkrywane są nowe gatunki. Tylko w jednym rezerwacie w Yunnan naukowcy opisali 33 wcześniej nieznane organizmy. Ogólna liczba gatunków wzrosła na 89,4% chronionych terytoriów.
Bezpieczeństwo ekologiczne regionów jest wzmacniane. Na Płaskowyżu Qinghai-Tybetańskim oraz w regionie Pekin-Tianjin wszystkie rezerwaty przyrody otrzymały najwyższe oceny. W dorzeczu rzeki Huang He i na północnym wschodzie kraju wskaźniki są również bliskie ideału.
Równolegle oceniane są „czerwone linie” ochrony ekologicznej: w ich obrębie jakość środowiska w ostatnich latach nieznacznie się poprawiła, a powierzchnia pozostała stabilna. Regularny monitoring i surowe zasady pomagają utrzymać równowagę między rozwojem a ochroną przyrody.
Kiedy ochrona prowadzona jest systematycznie i w oparciu o dokładne dane, przyroda odpowiada wzrostem i nowymi odkryciami – wystarczy kontynuować tę pracę wszędzie.
