Half oktober 2026 keurde de Californische Commissie voor Vissen en Wild goed dat er twee nieuwe staatsmariene reservaten worden ingesteld voor de kust van Santa Barbara County. Het zijn de eerste toevoegingen aan het netwerk van beschermde mariene zones van de staat in meer dan tien jaar, en voor het eerst kwam het initiatief van de inheemse Chumash-stammen.
Het gaat om de zone Mishopshno bij Carpinteria en de zone Point Sal verder noordelijk. De eerste beschermt een van de meest veerkrachtige kelpwouden in het Santa Barbara-kanaal, rotsriffen en plekken waar jonge witte haaien samenkomen. De tweede omvat een afgelegen gebied met wiervelden, rustplaatsen van zeeleeuwen en belangrijke migratieroutes van walvissen. Beide gebieden werden voorgesteld door de stammen: de Santa Ynez Band of Chumash Indians en de Northern Chumash Council.
De nieuwe regels staan hengelen vanaf de kust toe, maar verbieden commerciële visserij en vissen vanaf boten. Voor de stammen geldt een uitzondering voor traditionele oogst. Zo gaat bescherming samen met respect voor culturele praktijken die eeuwenlang het evenwicht in deze wateren hebben bewaard.
Het besluit maakte deel uit van de eerste tienjaarlijkse evaluatie van het netwerk van beschermde mariene zones van Californië. Tegelijk werd de zone Point Dume uitgebreid en de bescherming van Pyramid Point versterkt. Daardoor steeg het aandeel beschermde kustwateren tot 22,2 procent, waarmee de staat dichter bij het doel van 30 procent tegen 2030 komt. Volgens gouverneur Gavin Newsom is dit een historische stap in het partnerschap met de stammen en in het teruggeven aan hen van hun rol als hoeders van de kustgebieden.
Achter de droge cijfers schuilt een diepere verandering: de erkenning dat traditionele kennis van inheemse volkeren de wetenschappelijke benadering van ecosysteembehoud kan aanvullen. Kelpwouden, riffen en haaienkraamkamers zijn niet zomaar ‘leefgebieden’, maar levende systemen waarin elke schakel met de andere verbonden is. Wanneer beheer voortkomt uit de dialoog tussen staat en stammen, wordt bescherming niet alleen een verbod, maar ook een voortzetting van een eeuwenoude praktijk van zorg voor de zee.
Het proces is nog niet afgerond: de formele goedkeuring van de regels en de milieueffectbeoordeling staan nog voor de deur, en de nieuwe zones treden over een paar jaar in werking. Toch is nu al duidelijk dat Californië een voorbeeld geeft van hoe moderne natuurbescherming kan steunen op de eeuwenoude ervaring van hen die altijd aan de oceaan hebben geleefd.
