11 september 2026 het onafhankelijke label Emika Records presenteerde het project Fountain Immersive. De release van het album is gepland op 30 oktober 2026.
Dit is het ruimtelijke vervolg op het album Fountain, dat in maart verscheen. Maar Emika benadrukt: het gaat niet om een gewone remix waarbij het ruimtelijke geluid pas na afronding van het werk is toegevoegd.
Elk geluid van het nieuwe werk werd vanaf het begin gecomponeerd, opgenomen en geplaatst binnen een multidimensionale akoestische ruimte — voor Dolby Atmos, Spatial Audio en planetaire koepels.
In een gewone stereoopname komt de muziek vooral uit twee richtingen — links en rechts. Een immersief systeem maakt het mogelijk geluidsobjecten rondom de luisteraar te verdelen, ook boven hem. Een stem kan van één kant naderen, een piano kan zich vooraan ontvouwen, een koor kan omhoog stijgen en een elektronische textuur kan langzaam door de hele ruimte trekken.
De compositie krijgt niet alleen duur en toonhoogte, maar ook een eigen architectuur.
Een studio tussen de bomen
Voor het maken van het album verbouwde Emika samen met haar team haar studio in Rottweil, nabij het Duitse Zwarte Woud, tot een immersieve ruimte in het formaat 7.1.4.
Deze configuratie omvat zeven hoofdkanalen rondom de luisteraar, één laagfrequent kanaal en vier bovenluidsprekers. Ze maakt het mogelijk de luisteraar niet alleen horizontaal met geluid te omringen, maar het ook verticaal op te bouwen.
De studio kwam tot stand dankzij een crowdfundingcampagne How To Make Music Immersive. Ze werd gesteund door 293 mensendie 24 843 euro bijdroegen 24 843 euro. Ook Genelec en Dolby Laboratories sloten zich bij het project aan.
Zo werd ook de ruimte waarin de muziek werd gemaakt een gezamenlijk werk: talloze mensen hielpen een plek tot stand te brengen waar geluid nieuwe bewegingsrichtingen kon krijgen.
En toch is technologie hier niet de hoofdrolspeler. Ze staat ten dienste van wat er al was vóór alle apparatuur — de persoonlijke beleving van de maker.
Pijn in schoonheid veranderen
Fountain ontstond na het overlijden van Emika’s moeder, een kunstenares die haar dochter van jongs af aan leerde pijn in schoonheid te veranderen.
Het beeld van de fontein werd niet alleen de basis voor de teksten, maar ook voor de muzikale compositie van het project. Water welt op uit één bron, valt uiteen in ontelbare druppels, weerkaatst het licht en keert terug. Hoeveel vormen het ook aanneemt, het blijft zijn aard behouden.
Bij het creëren van de visuele wereld grijpt Emika terug op dezelfde processen: reflectie, breking, diffractie en verstrooiing van licht. Muziek en beeld volgen één en hetzelfde principe: één impuls ontvouwt zich in vele richtingen.
Het persoonlijke gevoel verdwijnt hier niet in de technologie. Integendeel, de ruimte helpt het van alle kanten hoorbaar te maken.
Stem, elektronica en een sacrale koorzang
Emika schreef zelf de muziek en teksten, speelde de zang- en pianopartijen in en ontwierp het geluid van het album.
De elektronische klank werd aangevuld met een strijkorkest en een koor, opgenomen in de studio van de Tsjechische televisie in Praag. Aan de opname werkten mee: Prague Metropolitan Orchestra en het koor Vox Pragae onder leiding van dirigente Miriam Nemtsova.
De arrangementen voor twee composities werden gemaakt door de Catalaanse componist Bernat Vivanços — een van de opvallende hedendaagse componisten van spirituele en koormuziek. Zijn taak was om het idee van de klim in klank te vatten.
Zo komen binnen Fountain Immersive verschillende muzikale talen samen:
- de menselijke stem;
- piano;
- analoge synthesizers;
- diepe elektronica;
- strijkorkest;
- meerstemmig koor;
- ruimtelijk geluidsontwerp.
Ze liggen niet als afzonderlijke lagen over elkaar heen. Elk krijgt een eigen plaats en richting binnen de gemeenschappelijke architectuur.
Dit is meerstemmigheid waarin verschillen de eenheid niet verstoren, maar haar juist scheppen.
Kun je Dolby Atmos met een koptelefoon horen?
Het volledige geluid van het 7.1.4-systeem ontvouwt zich in een speciaal uitgeruste studio, bioscoopzaal of thuisruimte met de bijbehorende akoestiek.
Het album zal echter ook beschikbaar zijn in Dolby Atmos en Spatial Audio voor compatibele mobiele apparaten en koptelefoons. De digitale uitgave bevat MP4-audiobestanden die kunnen worden afgespeeld via apparatuur die ruimtelijk geluid ondersteunt.
Natuurlijk veranderen koptelefoons niet in twaalf fysieke luidsprekers. Ze creëren een virtueel ruimtelijk tafereel met behulp van digitale verwerking. Daarom zal de indruk afhangen van het apparaat, de software en de individuele beleving van de luisteraar.
De eerste openbare luistersessies vinden plaats:
- 26 oktober — in Londen;
- 27 oktober — in Berlijn;
- 28 oktober — in München;
- 6 november — in Rottweil.
En 22 januari 2027 in Bochum begint een reeks uitvoeringen in planetaria. Daarna reist het project verder naar Münster, Hamburg, Luzern, Stuttgart, Berlijn, Praag en Jena. In de planetariumversie wordt ruimtelijk geluid verbonden met beelden van de Hongaarse kunstenaar László Zsolt Bordos, geprojecteerd op de koepel. Independent Record Label
Wanneer de luisteraar deel wordt van het werk
Een gewoon concertpodium trekt een duidelijke grens: hier staat de uitvoerder, daar de luisteraar.
Immersieve muziek maakt die grens minder vanzelfsprekend. Een klankgebeuren kan niet alleen vóór je ontstaan, maar ook naast je, achter je of boven je hoofd. De mens kijkt niet langer vanuit één punt naar het werk — hij bevindt zich binnenin de beweging ervan.
Dat betekent echter niet dat de technologie automatisch diepere muziek schept. Het ruimtelijke formaat kan de artistieke bedoeling alleen versterken wanneer de richting van het geluid deel wordt van de compositie zelf, en niet een uiterlijk effect.
In Fountain Immersive is de ruimte vanaf het begin als muzikale parameter gedacht. Ze versiert de afgewerkte liedjes niet — ze is betrokken bij hun ontstaan.
Wat heeft deze gebeurtenis toegevoegd aan het klinken van de planeet?
Het water van de fontein lijkt een veelheid van afzonderlijke druppels, maar elk ervan blijft een voortzetting van één enkele bron.
Zo kan ook muziek zich ontvouwen via stem, koor, strijkers, elektronica en beweging in de ruimte — niet uiteenvallend in afzonderlijke entiteiten, maar verschillende facetten van één impuls tonend.
En de mens staat hier niet los van het klinken. Op het moment van luisteren gaat het geluid door zijn lichaam, ontmoet het zijn geheugen en gevoelens, en verwerft het een ervaring die vóór deze ontmoeting niet bestond.
Misschien herinnert immersief geluid ons eraan wat muziek altijd al was: geen object tegenover de mens, maar een levende beweging waarin ruimte, trilling en bewustzijn zichzelf als één geheel herkennen.
